"พี่หลี่เฟิงครับ พวกเราอยากสร้างกระท่อมหญ้า ขอยืมดาบยาวของคุณใช้หน่อย"
เหลยเฒ่าหู่เอ่ยขออย่างสุภาพ พร้อมโค้งคำนับ แสดงมารยาทต่างๆ นานา
"หา คุณอยากยืมดาบเราไปใช้เหรอ คุณคิดจะใช้ดาบนี่ฟันพี่หลินเหรอ"
อวี๋เสี่ยวลี่ได้ยินคำขอก็กระโดดขึ้นด้วยความตกใจ
สาวน้อยคนนี้ตลกจริงๆ สีหน้าก็ตลกดี
"เสี่ยวลี่ อย่าตื่นเต้นไป ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น" เหลยเฒ่าหู่รีบโบกมือ
"คุณไม่ได้หมายความอย่างนั้น แล้วคุณหมายความว่าไง" อวี๋เสี่ยวลี่ถามต่อ
"คือ คือ ฉันแค่อยากสร้างกระท่อมหญ้า เลยอยากยืมดาบยาวใช้" เหลยเฒ่าหู่รีบอธิบาย
"คุณไม่หวังดี คิดจะเลียนแบบเล่าปี่ไปเกงจิ๋ว ยืมแล้วไม่คืนแน่ พอได้ดาบยาวไป คุณต้องใช้ดาบนี่จัดการพวกเราแน่"
อวี๋เสี่ยวลี่เปิดโปงความคิดในใจเขาทันที
พอเห็นสาวน้อยพูดตรงๆ เหลยเฒ่าหู่ก็โกรธจนกัดฟัน
เขาสาบานว่าถ้ามีโอกาสเมื่อไหร่ เขาจะทรมานสาวน้อยคนนี้เป็นคนแรก
เขาจะทำให้สาวน้อยคนนี้ลงไปนอนร้องโอดโอยอยู่กับพื้น
"ท่านประธานเหลย พวกเราก็คนฉลาดทั้งนั้น คุณจะมาเล่นตุกติกต่อหน้าพวกเราทำไม"
หลินผิงก็มองออกถึงเล่ห์เหลี่ยมของเขา
ไอ้แซ่เหลยนี่ไม่ใช่คนดีอะไร
"บนเกาะนี้ สาวงามกับดาบยาว ฉันไม่ให้ยืมใคร"
หลี่เฟิงก็ปฏิเสธคำขอของเขาเช่นกัน
"เฮ้อ ฉันไม่มีเจตนาร้ายจริงๆ ไม่ให้ยืมก็ไม่เป็นไร ขอโทษที่รบกวน" เหลยเฒ่าหู่ผิดหวังหันหลังเดินจากไป
"ท่านพี่ อย่าไปขอเขาเลย ฉันไม่เชื่อหรอกว่าไม่มีดาบยาว พวกเราจะสร้างกระท่อมหญ้าไม่ได้"
เหลยรองหน้าตาไม่ยอมแพ้
"ท่านประธานเหลย พวกเรามีของที่มีประโยชน์กว่าดาบยาวอีกนะ มีเขาอยู่ พวกเราไม่ต้องลงมือเอง" ไป๋เจียวเม่ยยิ้มร้าย