หลังจากหลี่เฟิงหลับไป เขาก็ฝันร้าย
เขาฝันว่าเกาะแห่งนี้มีอันตราย
ฝันเห็นกลุ่มคนป่าเถื่อนจับตัวหลินผิงกับอวี๋เสี่ยวลี่ไป
พวกคนป่าเถื่อนต้องการให้ผู้หญิงสองคนมีลูก
จะจับไปเป็นภรรยา เป็นคู่ครอง
หลี่เฟิงไล่ตามไปตลอดทาง แต่เมื่อเขาวิ่งเข้าไปในป่า หมอกหนาเกินไป ทำให้เขาหลงรอยเท้าของผู้หญิงทั้งสอง
“หลี่เฟิง ช่วยฉันด้วย”
“พี่หลิน รีบมาช่วยฉันที”
ในป่าทึบที่เต็มไปด้วยหมอก เสียงร้องขอความช่วยเหลือของสาวงามสองคนดังขึ้น
หลี่เฟิงกวัดแกว่งมีดยาว วิ่งตะโกนไล่ตาม แต่ก็ยังตามไม่ทันทั้งสองคน
คิดถึงสาวงามทั้งสองคนที่ถูกคนป่าเถื่อนพวกนั้นจับไป กลายเป็นเครื่องมือในการมีลูก เขาทั้งเศร้า ทั้งโกรธ
ผู้หญิงของเขา ใครก็แตะต้องไม่ได้
“อ้า~”
หลี่เฟิงร้องตกใจแล้วลืมตาขึ้น
ฟ้าสว่างแล้ว!
ที่แท้เมื่อกี้เป็นแค่ฝันร้าย
ดีที่มันเป็นแค่ความฝัน
หลี่เฟิงรู้สึกตัวแล้ว เหงื่อเต็มศีรษะ
เอ๋~
หลินผิงกับอวี๋เสี่ยวลี่ล่ะ?
หลังจากเขาตื่นขึ้น ก็พบว่าสาวงามทั้งสองหายไป
ในกระท่อมหญ้าว่างเปล่า
“ป้าหลิน เสี่ยวลี่”
หลี่เฟิงตะโกนครั้งหนึ่ง แล้วหยิบมีดยาวเดินออกจากกระท่อม
“เฮ้ พี่หลินตื่นแล้ว ฉันกับป้าหลินกำลังย่างเนื้อหมาป่าให้พี่กิน”
หลังจากหลี่เฟิงเดินออกจากกระท่อม ก็เห็นผู้หญิงสองคนกำลังนั่งยอง ๆ ย่างเนื้ออยู่ในแคมป์
เห็นพวกเธอ หลี่เฟิงก็ตกใจคิดไปเอง