"อ๊ากกกก~"
"อย่าฆ่าฉัน อย่ากินฉันนะ อ๊ากกก~"
เด็กสาวผมกระเซิง สติแตกวิ่งออกมาจากถ้ำ
เธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว วิ่งด้วยความเร็วสูง
หลินผิงรีบวิ่งออกจากถ้ำ ตะโกนลนลาน "รีบจับเธอไว้ อย่าให้เธอหนีไป"
"พี่สาว อย่ากลัวไปเลย พวกเราไม่ใช่คนเลว พวกเราไม่ฆ่าคุณ และไม่กินคุณหรอก"
อวี๋เสี่ยวลี่กระโจนเข้าไปจับเธอ
"อ๊ากกก~"
หลังจากรู้สึกว่ามีคนจับ เธอยิ่งหวาดกลัวเข้าไปใหญ่ จิตใจพังทลาย ผลักอวี๋เสี่ยวลี่ออกแรง ๆ
"โอ๊ย~"
อวี๋เสี่ยวลี่ตัวเล็ก ด้วยความสูงแค่หนึ่งร้อยห้าสิบกว่าเซนติเมตร เมื่อถูกเธอผลักแรง ๆ
ร่างราวกับเด็กน้อย ก็กลิ้งตกลงไปบนพื้น
"พี่หลิน รีบจับเธอไว้ พี่สาวคนนี้เสียสติไปแล้ว"
อวี๋เสี่ยวลี่ตะโกนเสียงหลงหลังจากล้มลงพื้น
หลี่เฟิงทิ้งปลาในมือ แล้วพุ่งตัวเข้าไปขวางเด็กสาวคนนั้น
เด็กสาววิ่งพุ่งเข้ามาตรง ๆ พบว่ามีคนขวางข้างหน้า เธอตกใจจนเอามือกุมหัว กรีดร้องสุดเสียง "อย่าฆ่าฉัน อย่ากินฉัน"
"อ๊ากกก~"
หลังจากกรีดร้องดังลั่น เธอก็สติแตกวิ่งไปทางป่าด้านซ้าย
"อย่าหนี"
หลี่เฟิงคว้ามือเธอไว้ แต่เธอดิ้นรนสุดชีวิต
เธอดิ้นแรงเกินไป
หลี่เฟิงกลัวว่าจะหักแขนเธอ จึงรีบปล่อย
"อ๊าก~"
ขณะที่เด็กสาวยังคงวิ่งพุ่งไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง
หลี่เฟิงเข้าไปกอดเธอจากด้านหลัง คว้าหล่อนไว้ในอ้อมแขน
"อ๊า อย่ากินฉันนะ อย่ากินฉัน อย่าฆ่าฉัน"
เด็กสาวดิ้นรนอย่างสุดแรง
แต่หลี่เฟิงกอดเอวเธอจากด้านหลัง ทำให้เท้าเธอลอยพ้นพื้น เธอก็ขัดขืนไม่ได้