ถ้ำแห่งนี้แห้งมาก พื้นก็ค่อนข้างราบเรียบ
โครงกระดูกนั้นนอนอยู่ใต้กำแพงหิน ดวงตากลวงโบ๋สองข้างจ้องมองออกไปข้างนอก สภาพตอนตายดูน่าสยดสยองมาก
ทว่าโครงกระดูกนั้นผุกร่อนไปแล้ว
นิ้วก้อยสีขาวและกระดูกชิ้นเล็ก ๆ ผุกร่อนอย่างหนักจนเปื่อยยุ่ย
"โครงกระดูกนี้น่าจะมีอายุเจ็ดสิบถึงแปดสิบปีแล้ว"
หลี่เฟิงชี้ไปที่ส่วนของกระดูกที่ผุพัง
"อืม น่าจะหลายสิบปีแล้ว อีกทั้งโครงกระดูกไม่ใหญ่ กระดูกก็ค่อนข้างเล็ก"
หลินผิงเห็นโครงกระดูกนี้แล้ว ก็นึกถึงเครื่องบินที่พบก่อนหน้านี้
หรือว่าโครงกระดูกนี้จะเป็นคนเกาะ?
พวกนางเคยพบเครื่องบินของชาวเกาะลำหนึ่งมาก่อน
นั่นคือเครื่องบินรบของชาวเกาะในยุคสงครามต่อต้าน
ไม่ทราบสาเหตุว่าตกลงบนเกาะได้อย่างไร
พวกนางทราบจากสมุดบันทึกที่หลงเหลืออยู่
ตอนที่เครื่องบินประสบเหตุ บนเครื่องมีทั้งหมดเจ็ดคน
มีผู้เสียชีวิตในที่เกิดเหตุสองคน บาดเจ็บอีกห้าคน
โครงกระดูกนี้ อาจเป็นหนึ่งในห้าผู้รอดชีวิตก็ได้
"เอ๊ะ มีสมุดบันทึกเล่มหนึ่งด้วย"
อวี๋เสี่ยวลี่เห็นใต้กระดูกมีสมุดบันทึกเล่มหนึ่งทับอยู่
ก่อนหน้านี้บนเครื่องบินก็พบสมุดบันทึกเล่มหนึ่งเช่นกัน
ในถ้ำก็มีอีกเล่มหนึ่ง
หลี่เฟิงเตะโครงกระดูกออกไป สมุดบันทึกเล่มนี้ถูกเก็บรักษาไว้อย่างดี ไม่ผุพัง
ในถ้ำแห้ง ไม่เคยถูกน้ำฝนท่วมขัง สมุดบันทึกจึงไม่เปื่อยยุ่ย
หลังจากเขาเปิดสมุดบันทึก ก็เห็นด้านในมีภาษาเกาะอยู่มากมาย
หลี่เฟิงไม่รู้จักตัวอักษรเหล่านี้
"เสี่ยวลี่ ด้านบนนี้เขียนว่าอะไร?" หลินผิงถามด้วยความสงสัย