“ระวังคัดท้ายด้วย”
“ค่อยๆ รักษาสมดุลแพไม้ไว้”
หลี่เฟิงตะโกนเตือนทั้งสองคนขณะวิ่งไปที่ริมแม่น้ำ
เขาวิ่งมา ทำให้ทั้งสองคนรีบประคองแพไม้ให้มั่นคง
พวกเธอรู้ว่าหลี่เฟิงจะกระโดดขึ้นมา
จริงอย่างที่คิด พอหลี่เฟิงวิ่งถึงริมน้ำ เขาก็รีบกระโดดตัวอย่างรวดเร็ว
เขากระโดดราวกับเสือดุร้าย
ตั้งใจจะกระโดดขึ้นไปบนแพไม้ที่อยู่ห่างออกไปสามเมตร
ทันทีที่เขากระโดด หลาวหลายอันก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
“อ๊า ระวังนะ”
เห็นหลาวพุ่งเข้ามา หลินผิงก็รีบตะโกนด้วยความตกใจ
เธอกลัวว่าหลี่เฟิงจะถูกลูกหลาว
หลี่เฟิงเคลื่อนไหวเร็วมาก เขากระโดดขึ้นแพไม้ได้อย่างรวดเร็ว แต่แพก็โคลงเคลงอย่างแรง
กลุ่มคนป่าอยู่ห่างจากริมแม่น้ำแค่สิบกว่าเมตรเท่านั้น
บางคนถึงแม้จะวิ่งมาถึงริมน้ำ แต่ก็ไม่กล้าลงไป เพราะน้ำไหลเชี่ยวมาก
แม่น้ำค่อนข้างลึก
ถ้าพวกเขาลงไป คงถูกน้ำพัดไปอย่างแน่นอน
“รีบพายแพไม้เร็ว”
หลี่เฟิงยืนอยู่บนแพไม้ตะโกนเสียงดัง สองสาวจึงรีบพายแพไม้อย่างรวดเร็ว
แพไม้ลอยตามน้ำไปอย่างรวดเร็ว
หญิงสาวคนนั้นก็รีบช่วยพายด้วย
พวกคนป่าวิ่งมาถึงริมน้ำแล้ว คิดจะยิงธนูและปาหลาวใส่แพไม้
“อุรุราลา~”
หัวหน้าเผ่าออกคำสั่ง ธนูและหลาวจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้ามาอย่างหนาแน่น
“อ๊า พวกมันจะยิงเราให้ตายแน่ๆ”
เห็นธนูมากมาย อวี๋เสี่ยวลี่ก็ตกใจจนตัวสั่น
ธนูและหลาวพวกนั้นอันตรายมาก
หลี่เฟิงถือดาบยาว หมุนเป็นวงกลมอย่างรวดเร็ว
แกร่งๆๆ~
เขาหมุนดาบยาวอย่างรวดเร็ว ปัดป้องหลาวและธนูนับไม่ถ้วนไว้ได้