“จิงหลาน เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆ ถึงมีคนเพิ่มมาหลายคน? พวกเขาเป็นเพื่อนร่วมชาติ หรือคนชาวเกาะ?”
หญิงสาวคนนั้นเดินมาถึง ก็จ้องมองหลี่เฟิงและพวกเขาอย่างระแวดระวัง
ผู้หญิงคนนี้อายุประมาณสี่สิบปี
ทั้งมีบุคลิก และให้ความรู้สึกผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก
หล่อนน่าจะเป็นผู้หญิงที่มีเรื่องราว
ผู้หญิงที่มีเรื่องราว ผ่านความผันผวนมามากมาย บวกกับมีบุคลิกอยู่บ้าง ยามมองแล้วให้ความรู้สึกมีเสน่ห์มาก
“หัวหน้า พวกเขาไม่ใช่คนชาวเกาะ เป็นคนมังกรจีนของพวกเรา เมื่อกี้เกิดความเข้าใจผิดกันนิดหน่อย” จิงหลานกล่าว
“ที่แท้พวกคุณก็เป็นคนมังกรจีนนี่เอง ไม่คิดว่าจะได้เจอเพื่อนร่วมชาติที่ประสบภัย ดีใจที่ได้พบพวกคุณ”
ผู้หญิงคนนี้ยิ้มบางๆ แล้วแนะนำตัว “สวัสดีทุกคน ฉันแซ่หยาง ทุกคนเรียกฉันว่ากุหลาบพิษ”
“คุณ คุณคือกุหลาบพิษ?” หลินผิงตกใจ
“นี่เป็นฉายาที่ทุกคนตั้งให้ฉันเอง” หยางกุหลาบยิ้มอย่างถ่อมตัว
“ให้ตายสิ ไม่คิดว่าคุณจะมาตกเกาะที่นี่ด้วย” หลินผิงกวาดตามองผู้หญิงคนนี้ขึ้นลง
อีกฝ่ายอายุพอๆ กับหล่อน
แต่มีบุคลิกกว่าหล่อน
หยางกุหลาบไม่เพียงมีบุคลิกกว่า ยังมีรูปร่างที่ดีกว่า มีกลิ่นอายนักเลงมากกว่า
“ป้าหลิน คุณรู้จักเธอเหรอ?” อวี๋เสี่ยวลี่ถาม
“เธอเป็นเจ้าแม่ใต้ดินแห่งมณฑลหยุนไห่ ฉันเคยได้ยินชื่อเสียงของเธอมาก่อน แต่ไม่เคยเห็นตัวจริง”
ด้วยความเป็นผู้หญิงเหมือนกัน หลินผิงจึงชื่นชมกุหลาบพิษมาก
เล่ากันว่าในมณฑลหยุนไห่ มีเจ้าแม่ใต้ดินคนหนึ่งชื่อกุหลาบพิษ