"น้าหลิน ท่านเป็นอะไรไป?"
ได้ยินเสียงร้องของนาง หลี่เฟิงก็รีบหันไปมอง
โอ๊ย~
นึกว่าพวกนางเจออันตรายเสียอีก
ที่แท้ก็อวี๋เสี่ยวลี่แกล้ง
สาวน้อยคนนี้ดึงกระดุมเสื้อของหลินผิงออก แล้วเอาน้ำราดลงบนส่วนที่ขาวนวลของนาง
หลี่เฟิงหันไป ก็เห็นภาพนั้นพอดี
ขาวจั๊วะ
"ข้าไม่เป็นไร เสี่ยวลี่นี่แสบจริง"
หลินผิงรีบกลัดกระดุม
นางรูปร่างอวบอิ่ม ผิวก็ขาวมาก
ทุกแห่งเต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน
"พี่หลิน ข้าแค่อยากให้ท่านเห็นหุ่นของนาง เลยปลดกระดุมให้นาง"
อวี๋เสี่ยวลี่ยิ้มร้าย
สาวน้อยคนนี้แสบจริง ๆ
"ฮึ!"
หลินผิงแกล้งทำเป็นโกรธ "ตัวข้าทั้งตัวโดนเขาดูหมดแล้ว ต่อไปเขาต้องดูของเจ้า ข้าก็จะแกล้งเจ้าเหมือนกัน"
"อ๊า อย่าเลยนะ หนูยังเป็นเด็กผู้หญิง หนูอายนะ"
อวี๋เสี่ยวลี่เอามือกดที่กระดุมแน่น
หลินผิงอยากจะแย่งดึงมาให้เปิด
หลี่เฟิงมองดูทั้งสองเล่นกัน
เรื่องดี ๆ แบบนี้ เขาก็ไม่ขอเข้าไปยุ่ง
"น้าหลิน พอเถอะ หลังจากพวกเราดื่มน้ำและอาบน้ำเสร็จ ยังต้องกลับไปสร้างกระท่อมไม้กันอีก"
อวี๋เสี่ยวลี่ใช้สองมือกดที่กระดุมอย่างสุดแรง
นางป้องกันแน่นหนา
ตายก็ไม่ปล่อย
"ได้ คราวนี้ไว้หน้าเจ้า แต่ถ้ามีครั้งหน้า อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ" หลินผิงยิ้มหวาน
ทั้งสองล้างมือและดื่มน้ำแล้ว
หลี่เฟิงก็ย่อตัวลงดื่มน้ำริมแอ่งน้ำ
น้ำใสเย็นสดชื่น แก้กระหาย
หลังจากเขาดื่มน้ำ รู้สึกตัวเบาสบาย ชุ่มชื่นขึ้นมาก