หลายคนยืนอยู่บนปากถ้ำ มองลงไปเบื้องล่างเป็นหน้าผาชันสูงหลายสิบเมตร
แม่น้ำไหลผ่านถ้ำมา ตกกลายเป็นน้ำตกตรงนี้
ใต้หน้าผาเป็นแอ่งน้ำขนาดใหญ่
แอ่งน้ำเชื่อมต่อกับแม่น้ำอีกสายหนึ่งด้านล่าง
แม่น้ำสายนี้ไหลเชี่ยวกราก มีเสียงดังอื้ออึง
ที่นี่อันตรายจริงๆ
โชคดีที่จุดที่ยืนอยู่นั้นค่อนข้างกว้าง
กว้างประมาณสิบกว่าตารางเมตร รองรับคนได้สิบกว่าๆ พร้อมกัน
บนพื้นที่โล่งมีร่องรอยการใช้งานของคน
คนในทีมก่อนหน้านี้ คงเคยพักผ่อนอยู่ที่นี่ช่วงสั้นๆ
"หน้าผาชันขนาดนี้ เราลงไปได้ยังไง?"
หลินผิงมองลงไปข้างล่าง รู้สึกหน้ามืดเวียนหัว
อวี๋เสี่ยวลี่เป็นโรคกลัวความสูง ไม่กล้ามองลงไป
"ระวังตัวด้วย อย่ายืนใกล้ขอบ"
หลี่เฟิงให้พวกเธอนั่งพักอยู่กับที่
ก่อนหน้านี้ตอนหนีเอาชีวิตรอดในถ้ำ ทั้งสองคนเหนื่อยจนหมดแรง แขนขาล้าไปหมด
"เหนื่อยจะตาย ขอพักก่อน"
หลินผิงนั่งลงกับพื้น นวดไหล่ตัวเอง
เธอรู้สึกว่าแขนชาไปหมด
แขนทั้งสองข้างเหมือนสูญเสียความรู้สึก
ไม่มีเรี่ยวแรงจะยกขึ้น
"เหนื่อยจะตาย"
อวี๋เสี่ยวลี่นั่งลงกับพื้น หอบหายใจใหญ่ๆ
ถึงจะเหนื่อย แต่สุดท้ายพวกเธอก็หนีออกมาได้
ในที่สุดก็พ้นจากอันตราย
"ย่า ๆ หนูกลัว~" หญิงสาวคนนั้นชี้ไปที่ใต้หน้าผา เธอกลัวความสูง
"ลูกรัก ตั้งใจนั่ง อย่าขยับ"
หลินผิงให้เธอนั่งให้เรียบร้อย อย่าเคลื่อนไหวมาก เดี๋ยวจะตกลงไป