หลี่เฟิงยืนพิงต้นไม้ใหญ่ สังเกตรอบข้างอย่างระมัดระวัง
เขารู้สึกว่าเจ้าสัตว์นั่นยังอยู่ใกล้ๆ ไม่น่าจะไปไหน
แต่เจ้านั่นก็ไม่โจมตีอีก
รอบด้านมีแต่พุ่มไม้ วัชพืชมากมาย
ต้นไม้สูงใหญ่มีค่อนข้างน้อย
หลี่เฟิงเงยหน้ามองต้นไม้ใหญ่ แล้วกระโดดตัวลอย ขึ้นไปเกาะกิ่งไม้สูงกว่าหนึ่งเมตร จากนั้นปีนขึ้นบนต้น
ต้นไม้ใหญ่ต้นนี้เปียกฝนจนลื่นเล็กน้อย
เขาระมัดระวังสูง กลัวตกแล้วบาดเจ็บ
เมื่อปีนขึ้นบนต้นไม้ได้ เขามองจากที่สูง ตรวจดูรอบข้างอย่างละเอียด
เพราะพุ่มไม้บดบังกับหมอกที่ปกคลุม ทำให้มองเห็นไม่ชัดเจนนัก
หลังจากหลี่เฟิงปีนขึ้นต้นไม้ ก็พบว่าในพงหญ้าด้านขวามีเงาสีขาวซุ่มอยู่
เจ้าสัตว์นั่นไม่ได้ไปไหนจริงๆ มันแอบสังเกตเขาอยู่ พยายามหาโอกาสโจมตี
“ให้ตายสิ แกคิดจะเล่นงานข้า ข้าจะฟันแกให้ตาย”
หลี่เฟิงกวัดแกว่งดาบยาว ตัดกิ่งไม้ แล้วเหลาปลายแหลมทำเป็นหลาว ขว้างออกไป
ฟิ้ว~
เขาขว้างหลาวด้วยความเร็วสูงและแรงมหาศาล
หลาวพุ่งไปปักในพงหญ้า เกือบโดนเงาสีขาวนั่นแล้ว
อี๊~
เงาสีขาวตกใจ รีบวิ่งหนีไปทางไกล
หายวับไปในป่าในพริบตา
เจ้าสัตว์นี่หนีไปแล้วในที่สุด
เฮ้อ~
หลี่เฟิงถอนหายใจลึก เมื่อกี้อันตรายมาก โชคดีที่เขาตอบสนองเร็ว ไม่งั้นคงตายแน่
หลังจากสัตว์นั่นหนีไป หลี่เฟิงรีบปีนลงจากต้น