ระหว่างทางไปโรงพยาบาล หลินลั่วเปิดแอปเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง
ในรถ เวินโยวหนิงนั่งอยู่ตรงกลาง
คนขับเอ่ยปากถามขึ้นมาลอย ๆ ว่า "ไปโรงพยาบาลชิงเหอตรวจอะไรหรือ" เวินโยวหนิงรีบก้มหน้าลง มือบนสมุดเล่มเล็กที่วางอยู่บนเข่ารีบเขียนข้อความหนึ่งบรรทัด แล้วยกสมุดขึ้นให้หลินลั่วดู
บนนั้นเขียนว่า: ทำไมเขาถามเรื่องนี้
"แค่ถามเล่น ๆ" หลินลั่วพูดกับเธอเสียงเบา "ไม่ต้องไปสนใจ พิงพี่สาวเอา"
เวินโยวหนิง "อ่อ" หนึ่งเสียง แล้วเก็บสมุดกลับไป พิงไหล่เวินซูเหยา
เวินซูเหยาประคองเธอไว้ให้รู้สึกสบายขึ้น สายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ตลอดทางแทบไม่ได้พูดอะไร
หลินลั่วนั่งอยู่อีกฝั่ง มองหลินเจียงที่แล่นผ่านไปอย่างรวดเร็วนอกหน้าต่าง
ตึกสูง สะพานลอย รถที่วิ่งไม่ขาดสาย
นี่คือเมืองระดับหนึ่ง ทุกอย่างแพงไปหมด ทุกอย่างเร็วไปหมด
โรงพยาบาลชิงเหอเป็นโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในหลินเจียง
ดีที่สุด มักจะหมายถึงแพงที่สุดด้วยเสมอ
ในใจเขาก็ไม่มีความมั่นใจเท่าไหร่ แต่เขาไม่ยอมให้สีหน้าฉายออกมา
มีคนหนึ่งที่คิดเลขจนตัวสั่นก็พอแล้ว เขาต้องทรงตัวไว้
……
โรงพยาบาลชิงเหอใหญ่โต ขาวโพลน และสว่างไสว
ลงทะเบียน ต่อคิว ตรวจร่างกาย
เวินโยวหนิงกลัวคน ตลอดทางจึงกำชายเสื้อหลินลั่วไว้แน่น หรือไม่ก็แนบชิดพี่สาว
ในทางเดินผู้คนเดินขวักไขว่ เธอก็คอยก้มหน้าตลอด มือกอดสมุดไว้แน่น เตรียมพร้อมเขียนทุกเมื่อ
พอถึงคิวตรวจ เธอกลับไม่ยอมปล่อยชายเสื้อหลินลั่วเด็ดขาด
"ฉันเข้าไปเป็นเพื่อนเธอเอง" หลินลั่วนั่งยอง ๆ ลงมา ให้สายตาอยู่ระดับเดียวกับเธอ "อยู่แค่หน้าประตู ไม่ไปไหน"
"ถ้ากลัว ก็วาดรูปดาวเล็ก ๆ ลงในสมุด พยาบาลส่งให้ฉัน ฉันก็จะรู้เอง"
เวินโยวหนิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น
"ได้" เธอพูดเสียงเบา "วาดรูปดาวเล็ก ๆ"
การตรวจใช้เวลานานมาก
ถ่ายเอกซเรย์ เจาะเลือด ตรวจวินิจฉัย