วันรุ่งขึ้น ตีแปด
ห้องเรียนของชั้นคอมพิวเตอร์ 1
แสงยามเช้าทะลุผ่านหน้าต่างเฉียงเข้ามา ตกกระทบลงบนโต๊ะเรียนเป็นแถว ๆ
นักเรียนทั้งห้องสี่สิบห้าคนทยอยกันมาครบ
หลินลั่วกับจางหาวเดินเข้าห้องมา คนหน้า คนหลัง
พอยืนถึงหน้าประตู สายตาหลินลั่วกวาดไปรอบห้องหนึ่ง
แล้วก็หยุดลงอย่างรวดเร็ว
แถวติดหน้าต่าง เวินซูเหยากับเวินโยวหนิงนั่งอยู่ด้วยกัน
เวินซูเหยานั่งตัวตรง ดวงตาสดใส สอดส่ายมองน้องสาวข้างกายเป็นระยะ
เวินโยวหนิงก้มหน้าอยู่เงียบ ๆ
ข้างหน้าพวกเธอสองคน ซ่งจื้ออี้กับเจียงเค่อเอ่อร์นั่งอยู่
หลินลั่วไม่ลังเล เดินตรงไป
แล้วนั่งลงที่ที่นั่งข้างหลังเวินซูเหยา
วินาทีที่นั่งลง เขาได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ
ไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมที่ฉุน ๆ แบบนั้น
เป็นกลิ่นสะอาดสะอ้าน อบอุ่น อธิบายไม่ถูกว่าหอมยังไง
กลิ่นแบบนี้ ติดอยู่ตามตัวพี่น้องสองคนนั้นเสมอ
จางหาวฝืนเดินตามมา
นั่งลงข้าง ๆ หลินลั่ว ยังไม่ทันนั่งติดเก้าอี้ก็โน้มตัวมากระซิบ
"พี่ลั่ว"
เขาลดเสียงลง ดูเจ้าเล่ห์
"นี่นาย...เอาจริงแล้วเหรอ?"
"จะจีบนางงามโรงเรียนจริง ๆ หรอ?"