"คุณนาย" เหล่าโจวถือโอกาสนี้ พูดเรื่องสำคัญที่สุดออกมา "คุณกับคุณนายท่าน วางใจได้เลย"
"ผมจัดคนไว้แล้ว ตอนที่ดูคุณหนูทั้งสองออกเดินทาง"
"ห้าคน"
"เป็นคนเก่งที่สุดในมือผม ทำเป็นลับๆ"
"คุณหนูทั้งสองไปไหน คนก็ตามไปถึงที่นั่น"
พูดมาถึงตรงนี้ น้ำเสียงของเหล่าโจวก็หนักลงเล็กน้อย
"คุณนาย ตั้งแต่วินาทีที่ผมจัดคนลงไป"
"ในรัศมีสิบลี้ ใครกล้าแตะผมของคุณหนูทั้งสองแม้แต่เส้นเดียว"
"ออกจากเมืองหลินเจียงไปไม่ได้ ก็ต้องหายไป"
......
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง
จากนั้นก็เป็นเสียงของเวินอวิ๋น
"ห้าคนไม่พอ"
เวินอวิ๋นพูดเร็วและเย็นชา "เหล่าโจว เพิ่มเป็นยี่สิบคน"
"ไม่"
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง "สามสิบคน"
"แบ่งสามกะ สลับกันทั้งวันทั้งคืน"
"เรียกเพิ่มอีกยี่สิบคนจากเมืองหลวง" จากนั้นก็เรียกเพิ่มอีกยี่สิบคนจากเมืองหลวง
"ฉันต้องการให้ลูกสาวสองคนของฉัน อยู่ในรัศมีหนึ่งลี้ แมลงวันตัวหนึ่งบินผ่านมา เราก็ต้องรู้ว่ามันเป็นตัวผู้หรือตัวเมีย"
......
เหล่าโจวรับคำ "ครับ"
"ผมจัดคนทันที"
เขารู้ดี เรื่องแบบนี้ในบ้านอื่นถือเป็นเรื่องใหญ่โตมโหฬาร
คนเก่งสามสิบคน บวกอีกยี่สิบคนจากเมืองหลวง รวมห้าสิบคน คอยคุ้มครองนักศึกษามหาวิทยาลัยสองคนอย่างลับๆ
แต่นี่คือตระกูลเวิน
ตระกูลอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง
ทรัพย์สิน แสนล้าน
องครักษ์ของตระกูลเวิน ไม่ได้เรียกว่าองครักษ์ เรียกว่า "เงา"
"เงา" หนึ่งคน คนธรรมดาทั่วไปทั้งชีวิตอาจไม่ได้เจอแม้แต่ครั้งเดียว
แต่ตอนนี้ เพียงคำเดียวของนายท่าน เงาห้าสิบคน แผ่ปกคลุมไปทั่ว เพียงเพื่อเด็กผู้หญิงสองคน
ในตระกูลเวิน เรื่องนี้ไม่เรียกว่าความใหญ่โต
เรียกว่า พ่อแม่ปกป้องลูก
......
"เหล่าโจว" เวินอวิ๋นเปิดปากอีกครั้ง น้ำเสียงพลันอ่อนลงเล็กน้อย "คือว่า...หลินลั่ว"