ความหมายทั้งหมดของชีวิต ก็คือการรอคอยและความหวัง
--《เคานต์แห่งมอนเตคริสโต》
อันเสี่ยวไห่ชอบอ่านผลงานของอเล็กซองดร์ ดูมาส์ père กับ fils มาก โดยเฉพาะ《เคานต์แห่งมอนเตคริสโต》และ《ลา ดาม โอ กามีเลีย》
น่าเสียดายที่ในชีวิตก่อน วรรณกรรมไม่ได้มอบพลังให้อันเสี่ยวไห่หลุดพ้นจากสถานการณ์เลวร้าย และเขาก็ไม่ได้กลายเป็นเอดมง ด็องเตส ผู้สะสางแค้นได้อย่างสะใจ
ในนิยาย เมอร์เซเดส คนรักแรกของด็องเตสไม่ได้รอเขา กลับแต่งงานกับศัตรูของเขา
แต่ในชีวิตจริง หลินเสวียนเอ๋อร์เฝ้ารออันเสี่ยวไห่มาโดยตลอด จนกระทั่งลมหายใจสุดท้าย
เรื่องนี้อันเสี่ยวไห่เหนือกว่าด็องเตสอยู่มาก
อันเสี่ยวไห่ไม่ต้องรอนานนัก บ่ายวันที่สี่ หยางหย่วนปิงก็ปรากฏตัวในห้องผู้ป่วย
หยางหย่วนปิงเป็นหัวหน้าแผนกของเรือนจำหมายเลขหนึ่งเมืองเซินไห่ เขาทำงานอยู่ที่นั่นครบ 10 ปี ก่อนจะถูกย้ายไปกรมตำรวจเมืองเซินไห่ จากนั้นก็ย้ายไปกรมตำรวจมณฑลไห่ตง เรียกได้ว่าก้าวหน้าอย่างราบรื่นมาตลอด
แต่ในปฏิบัติการกวาดล้างอาชญากรรมปี 2015 หยางหย่วนปิงก็ถูกจับกุม เพราะทุจริตและรับสินบน
ร้านเหล้าและยาสูบว่านซู่หางบนถนนปาตินซีเป็นกิจการของน้องเมียหยางหย่วนปิง ทั้งยังเป็นหนึ่งในฐานที่เขาใช้รับสินบนและฟอกเงินโดยเฉพาะ
หยางหย่วนปิงผอมจนดูป่วย สายตาก็เลื่อนลอยไม่อยู่กับที่
“ใครแนะให้นายทำแบบนี้?”
อันเสี่ยวไห่เพียงยิ้ม ไม่ได้ตอบ
บางเรื่องถ้าจัดการให้คลุมเครือไว้บ้าง กลับได้เปรียบกว่า
“นายต้องเข้าใจนะ เรื่องของนายยุ่งยากมาก!” หยางหย่วนปิงนั่งลง จ้องอันเสี่ยวไห่แล้วพูดเสียงเบา
“ผมรู้ เรื่องของผมไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็น” อันเสี่ยวไห่พยักหน้า “แต่หัวหน้าหยางไม่ต้องกังวล คำขอของผมก็ไม่ได้สูงอย่างที่คุณคิด”