"ตูม!"
คำกล่าวนี้เพียงเอ่ยออกมา ก็ก่อคลื่นมหึมาทันที
ชื่อจารึกทั่วแคว้น?
นั่นก็หมายความว่า จากนี้เป็นต้นไป นามของฟางเสวียนจะเลื่องลือไปทั่วทั้งชิงโจว ให้คนทั้งหลายได้รับรู้?
นับเป็นเกียรติยศอันยิ่งใหญ่เพียงใด
พวกเขาไม่รู้เลยว่า ขณะที่เสาศิลาสาดแสงสีทองนั้น ทั่วทั้งเก้าจวิ้นแห่งชิงโจว เสาศิลาหน้าตึกยุทธ์ทุกแห่งต่างก็มีแสงทองพุ่งทะยานเช่นกัน
ผู้ฝึกยุทธ์นับไม่ถ้วนที่หยุดยืนอยู่หน้าตึกยุทธ์ ล้วนถูกภาพประหลาดนี้ดึงดูดสายตา พากันแหงนมอง
เพียงมองดู ไม่สำคัญอันใด ทว่าทุกผู้คนกลับรู้สึกเพียงตัวสั่นสะท้าน หนังศีรษะชาไปหมด
เพราะว่า แสงทองนั้นรวมตัวกันเป็นอักษรใหญ่สองตัว
ฟางเสวียน!
พร้อมกันนั้น เสียงกังวานก้องก็ดังขึ้นข้างหูผู้คน
"ฟางเสวียน บุกทะลวงเก้าชั้น ชื่อจารึกทั่วแคว้น!"
ชั่วพริบตา ทั้งลานก็เดือดพล่าน
บุกทะลวงเก้าชั้น ชื่อจารึกทั่วแคว้น!
มีคนทำได้สำเร็จจริงๆ!
"ฟางเสวียน? ชิงโจวของเรามีผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด?"
มีคนเอ่ยถาม
"ไม่เคยได้ยินเลย หรือจะเป็นเฒ่าประหลาดที่เก็บตัวสันโดษมานานปี เกิดอำเภอใจอยากท้าประลองตึกยุทธ์ขึ้นมา?"
"เป็นไปไม่ได้!"
มีคนแย้งขึ้นทันที "การท้าประลองตึกยุทธ์ ไม่มองระดับพลังบำเพ็ญ มองเพียงแววพรสวรรค์กับศักยภาพ ต่อให้เป็นพวกเฒ่าประหลาดที่เลื่องชื่อมานาน ก็ยังทำไม่ได้ มิเช่นนั้นเหตุใดตลอดหลายปีมานี้จึงไร้ผู้ใดทำได้สำเร็จ"
"เช่นนั้นเจ้าจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร?"
"เอ่อ นี้......"
อย่างไรก็ตาม นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป นามฟางเสวียน ก็กลายเป็นที่รู้จักของผู้คน
ณ พื้นที่ชิงโจว
ในเทือกเขาอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ที่สิ้นสุด
ขุนเขาล้วนเป็นยอดแหลม พลังปราณเข้มข้น
นกกระเรียนขาวร่ายรำ สัตว์วิเศษไล่ต้อน
ท่ามกลางขุนเขา ณ ยอดเขาสูงตระหง่านเสียดเมฆาแห่งหนึ่ง มีอักษรใหญ่สลักลายม้วนมังกรผยองสองคำว่า——เวิ่นเต้า
ที่นี่ คือที่ตั้งสำนักของสำนักเวิ่นเต้า หนึ่งในยอดสำนักแห่งชิงโจวนั่นเอง
โดยมีเขาเวิ่นเต้าเป็นศูนย์กลาง อาณาเขตสามพันลี้ ล้วนเป็นเขตอำนาจของสำนักเวิ่นเต้า
ในขณะนี้
บนยอดเขารองแห่งหนึ่งของเขาเวิ่นเต้า สตรีสาวชุดน้ำเงินนางหนึ่ง กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ ณ ริมผา
นางมีท่วงท่าดุจหมอกบาง คุณสมบัติเหนือธุลี