หัวอวิ๋นเทียนรู้สึกโทสะเต็มอก ระบายอัดอั้นไม่ถูกทาง ทันใดนั้น ไกลออกไป เย่เสวียนซึ่งมีสีหน้าเรื่อยเปื่อยไร้กังวล ก็ค่อยๆ เดินขึ้นมาจากตีนเขา
ในชั่วพริบตา ดวงตาอันเกรี้ยวกราดของหัวอวิ๋นเทียน เหมือนพบเป้าหมายให้ระบายโทสะ
“เย่เสวียน? ดี ดี ดี เจ้าไอ้ขยะ ยังกล้าขึ้นมาถึงยอดเขาได้ ในเมื่อเจ้ามาส่งตัวถึงที่ เช่นนั้นข้าวันนี้ จะส่งเจ้ากลับไปด้วยมือ”
หัวอวิ๋นเทียนผู้สูญเสียพลังสืบทอดที่แข็งแกร่งที่สุดถึงสองครั้ง ในยามนี้ ราวกับอสูรดิบที่กระหายเลือด
พลังมหาศาลรวมตัวไม่หยุดในฝ่ามือของเขา
ราวกับจะฉีกทุกสิ่งที่บังอาจยั่วยุเขาให้แหลกเป็นชิ้นๆ
“ตายเสียเถอะ เย่เสวียน!”
ท่ามกลางเสียงตวาดด้วยโทสะ หัวอวิ๋นเทียนชี้ออกไปหนึ่งนิ้ว
เปลวเพลิงมังกรร้อนแรงที่เกิดจากวิญญาณมังกร กลายเป็นลำแสงสีดำโค้ง พุ่งตรงไปยังกลางคิ้วของเย่เสวียน
นี่คือร่างสังหารของวิญญาณมังกรแท้จริงในตัวหัวอวิ๋นเทียน หัวอวิ๋นเทียนมั่นใจอย่างยิ่ง ด้วยพลังฝีมือจอมยุทธ์ขั้นหกดาวของเย่เสวียน ย่อมไม่สามารถหลบเลี่ยงการโจมตีถึงตายที่เขารวบรวมจากวิญญาณมังกรแท้จริงได้แน่นอน
“หึ่ง~”
ทว่า ในขณะที่ลำแสงสีดำโค้งที่หัวอวิ๋นเทียนรวมตัวจากเปลวเพลิงมังกร กำลังจะถูกเย่เสวียน พลันมีกระบี่แสงสีทองอร่ามสายหนึ่ง ปราศจากลางบอกเหตุใดๆ ระเบิดออกมาจากร่างของเย่เสวียน
“นี่คือ...พลังสืบทอดของปฐมาจารย์กระบี่ทอง?”
มองดูเงากระบี่ทองที่แผ่ออกมาจากร่างของเย่เสวียน หัวอวิ๋นเทียนทั้งคนตกตะลึงค้าง
กระบี่ทองที่รวมตัวด้วยพลังมหาศาลแห่งคัมภีร์กระดูกของเย่เสวียน ประหนึ่งอาวุธสังหารไร้เทียมทานที่สุดในโลกหล้า ภายใต้การกวาดของเงากระบี่ ลำแสงสีดำโค้งที่หัวอวิ๋นเทียนรวมตัวจากวิญญาณมังกรแท้จริง แตกสลายเป็นเสี่ยงๆ