นอกเกาะเซียนหยิงโจว ห้วงมิติถูกพลังเวทอันเกรี้ยวกราดฉีกกระชากจนแหลกสลาย
ผู้บำเพ็ญหลายนายสวมอาภรณ์ปักลายของสำนักเซียน ผสานพลังเวทเข้าด้วยกัน ล้อมศัตรูกลางวง—วิหคยักษ์สง่างามที่ยากหาใดเทียบ
พยัคฆ์วิหคปีกทองคำ ขนปีกสีทองเปรอะเปื้อนจุดเลือด ทุกเส้นคมกริบปลดปล่อยไอเยือกเย็นแข็งข้อ ผ่าวิถีแห่งห้วงมิติให้เกิดรอยแยกถี่ประดุจใยแมงมุม
ดวงตาสีทองของเขาลุกโชนด้วยเปลวโทสะ เสียงเยียบเย็นเสียดกระดูก
"มหาเทพเซียนทองกระจอกเพียงไม่กี่นาย ก็ยังกล้าโลภในโชควาสนาของท่านหรอกหรือ"
"รนหาที่ตาย"
ผู้นำของพวกเซียนแห่งสำนัก นักพรตจื่อหยวน ใบหน้าแฝงความหยิ่งยโสฝังลึกในกระดูกดำ สำหรับคำเตือนของพยัคฆ์วิหคปีกทองคำแล้ว เขากลับคิดว่าเป็นเพียงเสียงร่ำไห้ของหมาพ่าย
"น่าขำสิ้นดี"
นักพรตจื่อหยวนส่งเสียงเหยียด ในน้ำเสียงที่เสริมด้วยพลังเวทดังก้องไปทั่วทิศ
"ใต้หล้าบรรพกาลนี้ มีผู้ใดไม่รู้บ้างว่าทะเลปราจีนกว้างใหญ่ คืออาณาเขตปกครองของสำนักเซียนข้า"
"เกาะเซียนที่ปรากฏขึ้นในที่นี้ ทุกโชควาสนาและทุกผลบุญบารมีบนนั้น ล้วนควรเป็นของสำนักเซียนข้าทั้งสิ้น"
ในดวงตาของเขา ความโลภไม่ปิดบังแม้แต่น้อย
"เจ้าสัตว์ขี้ริ้วเอ๋ย รีบหลีกทางไปเสีย อาจยังไว้ชีวิตเจ้าได้ หากยังกล่าววาจาแม้ครึ่งประโยคอีกละก็..."
"ตาย"
รากฐานของสำนักเซียน ก็คือหนึ่งในสามเกาะเซียนแห่งตำนาน—เผิงไหล
ด้วยการมีที่นี่เป็นสถานบำเพ็ญ ตงหวังกงจึงสามารถรวบรวมเซียนชายใต้หล้ามาไว้อย่างรวดเร็ว หลังได้รับการแต่งตั้งจากอาจารย์เต๋า เรืองอำนาจเกรียงไกร
บัดนี้ เกาะเซียนหนึ่งในสามแห่งเดียวกันอย่างหยิงโจวก็ปรากฏขึ้น หากสามารถผนวกรวมเข้ากับอาณาเขตของสำนักได้ เกียรติศักดิ์และชะตาฟ้าของสำนักก็จะทะยานขึ้นอีกขั้น ถึงกับอาจแผ่พลังต้านทานสู้กับสวรรค์ของเผ่าปีศาจได้อย่างลับๆ
คุณงามความดีอันยิ่งใหญ่เพียงนี้ นักพรตจื่อหยวนไม่มีวันปล่อยให้หลุดมือเด็ดขาด
"ฆ่า"
เพียงคำสั่งเดียว ผู้ทรงอำนาจแห่งสำนักหลายนายก็ไม่กล่าววาจาใดอีก เจตนาสังหารระเบิดชัด
ในพริบตานั้น อิทธิฤทธิ์หลายสายพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า แสงวิเศษแห่งของวิเศษส่องสะท้อนในห้วงมิติ แล้วถาโถมกดดันลงสู่กลางวง—ตรงที่พยัคฆ์วิหคปีกทองคำอยู่
"คำราม!"