"ดูท่าวาสนาของข้าจะไม่เลวทีเดียว ถึงได้พานพบกับของวิเศษที่กำลังถือกำเนิด"
โจวหยวนยืนตระหง่านกลางนภา เสื้อคลุมดำสะบัดพลิ้วตามแรงลมทะเล ดวงตาล้ำลึกสะท้อนแสงสวรรค์ที่พุ่งทะยาน
"พลังปั่นป่วนถึงเพียงนี้ คงไม่ใช่ของธรรมดาแน่"
จิตใจเขาสั่นไหว ไร้ความลังเลอีกต่อไป
ร่างกายพลันพลิ้วไหว ร่างทั้งร่างแปรเปลี่ยนเป็นธารแสงสายหนึ่ง แหวกอากาศอย่างเงียบเชียบ มุ่งตรงสู่เกาะซึ่งเป็นต้นตอของแสงนั่น
เพียงพริบตา โจวหยวนก็เหยียบย่างบนเกาะ
ทันทีที่เท้าสัมผัสพื้น ไอปราณเข้มข้นจนแทบจะกลั่นเป็นหยดน้ำก็พวยพุ่งเข้าใส่ ลมหายใจแต่ละครั้งประหนึ่งสูดกลืนแก่นสารฟ้าดิน บำรุงหล่อเลี้ยงทั่วร่าง
พลังปราณในสถานที่นี้ เข้มข้นกว่าโลกภายนอกหลายร้อยเท่านัก
เขาเดินเล่นไปตามทาง พืชพรรณใต้เท้าล้วนเป็นผลึกใสแวววาว ล้วนเป็นพันธุ์พิเศษที่อาบเคล้าพลังแห่งฟ้า
ไม่นาน สายตาก็ปลอดโปร่ง
ต้นไม้เก่าแก่ขนาดมหึมาปรากฏแก่สายตา ลำต้นตะปุ่มตะป่ำแข็งแกร่งดุจผ่านร้อนผ่านหนาวมานับกัปไม่ถ้วน ร่องรอยแตกระแหงบนเปลือกไม้ยังมีประกายแห่งกฎเต๋าไหลเวียนอยู่ราง ๆ
ที่สะดุดตาที่สุด คือใต้ร่มเงาของมัน มีขวดหยกขาวบริสุทธิ์ตั้งอยู่ขวดหนึ่ง บนนั้นพลังหยินและหยางเปล่งประกายสอดประสานกัน!
พลังหนึ่งคือพลังสุริยันแรงกล้า ร้อนระอุและห้าวหาญ
อีกพลังคือพลังจันทราเย็นเยียบ ยะเยือกและลึกล้ำ
พลังหยินหยางสองสาย ณ ที่นี้ ประสาน เกี่ยวกระหวัด และปะทะกัน ทว่ายังคงรักษาดุลยภาพอันละเมียดละไม สร้างเป็นแผนภาพเต๋าอันเป็นธรรมชาติ
"ของวิเศษขั้นสูงแห่งแรกกำเนิด หยินหยางผิง?"
แววตาของโจวหยวนปรากฏประกายประหลาดใจ
ของวิเศษชิ้นนี้ เคยปรากฏในยุคปริมาณภัยพิบัติเดินทางสู่ประจิมทิศในภายหลัง เกือบจะหลอมวานรศักดิ์สิทธิ์ที่ถือกำเนิดจากสวรรค์ให้กลายเป็นโลหิตได้สำเร็จ
เพียงแต่ไม่คาดคิดว่ามันจะอยู่ในแดนสมบัติเช่นนี้
การท่องแดนสมุทรตะวันออกครั้งนี้ เดิมตั้งใจหาเกาะสามเซียน ไม่คิดว่าจะได้สิ่งที่น่ายินดีเกินคาดมาก่อน
เขาไม่คิดมากอีก รีบยื่นมือออกไปทันที
พลังธรรมพวยพุ่ง กลายเป็นมือไร้รูปลักษณ์ เก็บขวดหยินหยางขึ้นมาโดยตรง