วันที่ 5 เดือนสิบเอ็ด กองทหารรักษาพระองค์ซึ่งพักฟื้นกำลังอยู่ห่างจากหลิงโจวไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 30 ลี้ ได้เคลื่อนพลในที่สุด
เมื่อเริ่มเคลื่อนไหว ก็เกิดความโกลาหลขึ้นไม่น้อย
ยามบ่าย หน่วยสอดแนมของหลี่ฉาเกอรายงานความเคลื่อนไหวของกองทหารรักษาพระองค์ของฮ่องเต้ไปยังเขา
หากเป็นก่อนที่ซิงโจวจะตก หลี่ฉาเกอคงยินดียิ่งเมื่อได้ยินข่าวนี้ เพราะเขาซ่อนทหารม้าชั้นยอดไว้จำนวนมากที่ซุ่นโจว กระทั่งมีเถี่ยเหยาจื่อด้วย อาศัยความคุ้นเคยกับภูมิประเทศ โอกาสที่เขาจะได้เปรียบย่อมมีสูงยิ่ง
แต่บัดนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
สถานการณ์เปลี่ยนไป จิตใจก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเช่นกัน
หลี่ฉาเกอทำได้เพียงเริ่มเก็บข้าวของ เตรียมถอนกำลังในยามค่ำคืน
ยามบ่าย ประตูเมืองหลิงโจวพลันเปิดออก
เฟ่ยทิงเหย่เซินเดินไปยังค่ายทหารซ่ง โดยมีผู้คนกลุ่มหนึ่งรายล้อม
หลังจากรายงานผ่านลำดับชั้นของกองทัพซ่ง ในไม่ช้าจางจวิ้นก็ได้พบกับเฟ่ยทิงเหย่เซิน
ทั้งสองฝ่ายเจรจากันเพียงสั้น ๆ ก่อนบรรลุข้อตกลงร่วมกันว่า กองทัพซ่งจะรับการยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไขของหลิงโจว
ทหารซีเซี่ยในหลิงโจวส่งมอบอาวุธทั้งหมด ส่วนแม่ทัพลิ่งปู้ฉงซานเข้าไปในค่ายทหารซ่ง เพื่อรอรับพระบัญชา
หลิวจื่ออวี่จัดกำลังทหารซ่งเข้าเมืองหลิงโจว เพื่อเข้าควบคุมเมือง
ยามพลบค่ำ กองทัพซ่งยึดหลิงโจวได้โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อ
การยอมจำนนของหลิงโจวเป็นดังที่จางชุนหมิงกล่าวไว้ หมายความว่าจางจวิ้นมีกำลังพลเพียงพอจะประจำอยู่ระหว่างจิ้งโจวกับซุ่นโจว สร้างแนวลึกขนาดใหญ่ ปิดตายเส้นทางล่าถอยของหลี่ฉาเกอ
ทว่าชัดเจนว่าจางจวิ้นจัดวางแนวลึกไม่ทันเสียแล้ว
ทันทีที่ฟ้ามืดในวันนั้น หลี่ฉาเกอก็ถอนค่ายออกเดินทาง มุ่งหน้าไปทางจิ้งโจวอย่างรวดเร็ว