การยกทัพไปทำสงครามกับประเทศหนึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย
ประการแรก ต้องทำให้คนภายในเห็นพ้องต้องกันเสียก่อน มิฉะนั้นยามลงมือปฏิบัติย่อมเกิดปัญหาได้ง่าย
ทว่าเมื่อพิจารณาจากลักษณะอำนาจของราชสำนักต้าซ่งในยามนี้ เพียงจ้าวกวนเจียมีพระบัญชา เรื่องก็แทบเป็นอันยุติแล้ว
ประการต่อมา สำนักราชกิจจะเป็นตัวแทนราชสำนักประกาศความผิดอันชั่วช้าของโครยอต่อใต้หล้า เพื่อรวบรวมใจคนในประเทศ สร้างกระแสความเห็นและความชอบธรรมทางการเมือง ทำให้ทุกฝ่ายเป็นหนึ่งเดียวกัน ทั้งเบื้องบนเบื้องล่างสอดประสาน เพิ่มประสิทธิภาพในการระดมกำลังและขวัญกำลังใจของทหาร
แน่นอน ยังต้องทำให้ประเทศบริวารรอบข้างรับรู้ เพื่อแสดงพระบารมีอันสูงส่งไร้ผู้ใดเทียบของราชสำนักเหนือหล้า และข่มขวัญประเทศบริวารเหล่านั้น มิให้เอาอย่างโครยอจนเสียคน ต้องเป็นเด็กดี
ท้ายที่สุด สำนักราชกิจยังต้องออกประกาศราชการ ประกาศปิดกั้นการค้าทั้งปวงที่เกี่ยวข้องกับโครยอ ผู้ใดยังคงติดต่อค้าขาย ย่อมถือว่าละเมิดกฎหมายราชสำนัก
จากนั้นประกาศราชการแต่ละฉบับจะถูกส่งไปยังสำนักไท่ฝู่ก่อน แล้วสำนักไท่ฝู่จึงส่งต่อไปยังกรมการค้าทางทะเล ก่อนที่กรมการค้าทางทะเลจะแจกจ่ายไปยังท่าเรือในหัวเมืองชายฝั่งแต่ละแห่ง
ยิ่งไปกว่านั้น ราชสำนักยังจะมีคำสั่งถึงขุนนางท้องถิ่นในพื้นที่ที่มีกรมการค้าทางทะเล ให้ช่วยเหลือในการปิดกั้นโครยอตามคำสั่งของกรมการค้าทางทะเล
ระหว่างดำเนินการเหล่านี้ สำนักหนังสือพิมพ์ทั้งหลายก็เริ่มเคลื่อนไหวตามกระแส
พวกเขาเริ่มขุดคุ้ยอดีตของประเทศโครยออันต่ำช้าไร้ยางอาย เลวทรามและหน้าด้าน
อาจมีผู้เน้นย้ำถึงมิตรภาพอันลึกซึ้ง จริงใจ และซาบซึ้งกินใจระหว่างต้าซ่งกับโครยอ พร้อมรำลึกถึงวันเวลาอันแสนอบอุ่นในอดีต
ถึงขั้นมีบทความบางชิ้นซาบซึ้งกินใจเสียจนสายลับชาวจินที่แฝงตัวอยู่ในตงจิงอ่านจบ ยังอดหลั่งน้ำตาด้วยความตื้นตันต่อมิตรภาพอันจริงใจในอดีตระหว่างต้าซ่งกับโครยอไม่ได้