ความจริงคือ ฝู่เฉิงอยู่ในมือของเยว่เฟย ทว่าข่าวกรองที่ว่านเหยียนชางส่งกลับไปกลับระบุว่าฝู่เฉิงถูกยึดแล้ว
ว่านเหยียนจงฝู่จึงส่งคนไปรายงานข่าวศึกนี้ต่อว่านเหยียนจงหาน แม่ทัพสูงสุดของกองทัพในทันที
วันที่ 20 เดือนสิบ ว่านเหยียนจงหานซึ่งเพิ่งเดินทางถึงไท่หยวนฝู่ก็ได้รับจดหมายจากว่านเหยียนจงฝู่
เมื่ออ่านจดหมายของว่านเหยียนจงฝู่จบ ว่านเหยียนจงหานก็รู้สึกเบิกบานโล่งใจไปทั้งตัว
เขายิ้มกล่าวกับว่านเหยียนซีอินและสือลี่อ้ายว่า “กองทัพสามหมื่นนายของว่านเหยียนชางยึดฝู่เฉิงได้แล้ว แนวรบตะวันออกเตรียมโจมตีชางโจวจากสองทาง จงฝู่บอกว่าภายในหนึ่งเดือนจะบดขยี้แนวป้องกันทั้งหมดของกองทัพซ่งทางตะวันออกได้”
สือลี่อ้ายกล่าวว่า “หากบดขยี้แนวป้องกันทั้งหมดของกองทัพซ่งได้ก่อนเดือนสิบสอง เราก็จะรุกลงใต้ได้อย่างสะดวก และยึดเส้นทางจิงตงตะวันออก (มณฑลซานตง) กับเส้นทางจิงตงตะวันตกได้ในคราวเดียว ข้าได้ยินมาว่าพื้นที่มั่งคั่งที่สุดของราชวงศ์ซ่งคือเส้นทางเส้นทางหวยหนานตะวันออกและเส้นทางเจียงหนานตะวันออก ขอเพียงบดขยี้เส้นทางจิงตงตะวันออกได้ เส้นทางเส้นทางหวยหนานตะวันออกและเส้นทางเจียงหนานตะวันออกก็จะอยู่ใต้คมทวนของกองทัพเรา”
ว่านเหยียนซีอินลูบเครา พลางยิ้มกล่าวเช่นกันว่า “ภาษีของราชวงศ์ซ่งส่วนใหญ่มาจากภาคตะวันออกเฉียงใต้ ที่นั่นมีทรัพย์สมบัติมากที่สุด กองทัพเราฉวยโอกาสนี้ปล้นทรัพย์สินของชาวซ่งได้มากมาย ย่อมทำให้ราชวงศ์ซ่งอ่อนกำลังลงอีก”
ที่จริงแล้ว สำหรับกองทัพจิน เวลาเองก็ล้ำค่ายิ่ง
พวกเขากำลังเผชิญหน้ากับราชวงศ์ที่ครอบครองจงหยวนอันกว้างใหญ่ไพศาล แม้ความสามารถในการรบกลางทุ่งของพวกเขาจะแข็งแกร่ง แต่เมื่อต้องเผชิญกับอารยธรรมภาคกลางที่มีความสามัคคีสูง ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะโค่นล้มให้สิ้นซาก
ดังนั้น ยุทธศาสตร์รับมือราชวงศ์ซ่งที่ว่านเหยียนเกาเสนอจึงเรียกว่า “ทำให้ซ่งอ่อนล้า”
ทำให้ซ่งอ่อนล้าคืออะไร?
ก็คือโจมตีราชวงศ์ซ่งอย่างต่อเนื่อง บั่นทอนกำลังของราชวงศ์ซ่ง ทำให้พวกเขาอ่อนล้า ทุกครั้งที่บุกก็สร้างความเสียหายอย่างหนักแก่เมืองสำคัญของราชวงศ์ซ่ง พร้อมกวาดเอาทรัพย์สินมหาศาลไป