วันที่ 2 เดือนสี่ กองทัพรักษาพระองค์ของแคว้นเจียวจี่กองหนึ่งซึ่งตั้งค่ายอยู่ทางเหนือของแม่น้ำหงเหอ พ่ายแพ้ย่อยยับภายใต้การโจมตีของทหารม้ากองทัพซ่ง จำนวนผู้คนทั้งหมดสูงถึง 7,000 นาย
ข่าวนี้แพร่ไปถึงเมืองทังลอง ก็พลันก่อให้เกิดเสียงฮือฮาไปทั่ว
เงามืดแห่งสงครามประหนึ่งม่านเหล็กผืนมหึมา เริ่มปกคลุมเมืองทังลอง
ความหวาดหวั่นพรั่นพรึงแผ่กระจายไปทั่วทั้งราชสำนักเมืองทังลองอย่างรวดเร็ว
เพียงวันเดียวกองทัพรักษาพระองค์ก็พ่ายแพ้ไปถึง 7,000 นาย ผู้คนมากมายต่างผุดคำถามเดียวกันขึ้นมาในใจโดยมิได้นัดหมาย: ครานี้ต้าซ่งยกทัพมามากเพียงใดกันแน่?
ในยามโกลาหล ความจริงยังมาไม่ถึง ข่าวลือกลับแพร่สะพัดไปทั่วแล้ว
จางป๋ออวี้ ซูมี่สื่อกล่าวว่า “ข่าวนี้ยังต้องรอการยืนยัน”
คำพูดของเขาจึงถูกถ่ายทอดต่อไปอย่างรวดเร็ว
ช่วงแรก ข่าวที่เล่าต่อกันคือ: กองทัพรักษาพระองค์ของเราพ่ายแพ้ อาจยังต้องตรวจสอบให้แน่ชัด
แต่ไม่นานก็มีคนกล่าวว่า: กองทัพรักษาพระองค์ของเราไม่ได้พ่ายแพ้เลย
จากนั้นก็มีคนกล่าวว่า: ทางเหนือของแม่น้ำหงเหอมีกองทัพประจำการอยู่ถึงหนึ่งแสนนาย จะพ่ายแพ้รวดเร็วได้อย่างไร
ต่อมาก็มีคนกล่าวว่า: ข่าวยืนยันแล้ว กองทัพซ่งยกมาห้าหมื่นนาย แต่เมื่อวานถูกกองทหารชั้นยอดของเราโจมตีจนพ่าย ตอนนี้กำลังหลบหนี
ยังมีคนกล่าวอีกว่า: กองทัพซ่งเพิ่งมาถึงเขตเมืองหลวง ก็ถูกกองทัพเราโจมตีอย่างหนักจนทิ้งหมวกเกราะและอาวุธหลบหนี บัดนี้กองทัพเรากำลังไล่ล่าเต็มกำลัง หากไม่มีสิ่งใดผิดพลาด อีกหนึ่งเดือนกองทัพเราก็จะบุกเข้าเขตแดนซ่งได้
ท้ายที่สุดมีคนกล่าวว่า: กองทัพซ่งหนึ่งล้านนายยกลงใต้ เมื่อวานถูกกองทัพเราตีแตกพ่ายในคราเดียว พ่ายแพ้ดุจภูเขาถล่ม ไม่เกินสองเดือน ฮ่องเต้แคว้นซ่งต้องส่งหนังสือยอมจำนนเป็นแน่
การปล่อยข่าวเช่นนี้เป็นปฏิกิริยาทางจิตใจที่เกิดจากความตื่นตระหนกของผู้คนเมื่อข้อมูลไม่โปร่งใส ทั้งยังเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว