ต่อให้อุยหมิงอันฮุ่ยเป็นหมูตัวหนึ่ง ก็ยังรู้ว่าอิ๋นโจวมีความสำคัญเพียงใด
กำลังหลักของซีเซี่ยในยามนี้รวมตัวอยู่ที่หงโจว เป้าหมายคือกำจัดกองทัพเป่าอันของราชวงศ์ซ่ง แล้วโจมตีเหยียนอานฝู่บนเส้นทางฟู่เหยียนโดยตรง เมื่อเจาะเหยียนอานฝู่ได้ ก็จะยกทัพประชิดฉางอานแห่งจิงเจา
มีกำลังเพียงส่วนน้อยประจำการอยู่ที่โย่วโจว หลงโจว และสือโจวตามแนวป้องกันเหิงซาน
สถานการณ์เช่นนี้ชวนอึดอัดยิ่ง หากอุยหมิงอันฮุ่ยกล้าเคลื่อนทัพลงใต้ ก็เท่ากับเปิดเผยความเคลื่อนไหวของกองทัพซีเซี่ยอย่างสิ้นเชิงในทันที
แล้วแนวป้องกันหงซานว่างเปล่า กองทัพซ่งที่อิ๋นโจวจะทำอย่างไร?
ก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ เพียงยกทัพโจมตีสือโจว หลงโจว โย่วโจว หงโจว และเหยียนโจว ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเหิงซานจนทั่วเท่านั้น
แม้ต้าซ่งจะไม่อาจระดมกำลังทหารและพลเรือนจำนวนมากเข้ายึดครองพื้นที่เหล่านี้ได้ในเวลาอันสั้น แต่อย่างน้อยก็ตัดเส้นทางถอยของกองทัพซีเซี่ยที่รุกลึกเข้ามาในต้าซ่งได้กระมัง?
หากกองทัพซีเซี่ยถูกล้อมอยู่ท่ามกลางกองทัพตะวันตกของต้าซ่ง ผลจะเป็นเช่นไร?
แม่ทัพใหญ่คนใดของซีเซี่ยก็ไม่กล้าจินตนาการถึงศึกเช่นนี้
มีโอกาสสูงยิ่งที่กองทัพทั้งหมดจะถูกทำลายสิ้น
หากกองกำลังชั้นยอดที่รวมตัวอยู่ในเหิงซานถูกกำจัดจนหมด กำลังทางทหารของเหิงซานก็แทบสิ้นสูญ หากต้าซ่งยังไม่ยึดเหิงซานมา ก็เท่ากับไม่เห็นความอุตสาหะของชาวซีเซี่ยอยู่ในสายตา
อุยหมิงอันฮุ่ยไม่มีทางกล้าทำเช่นนั้นเด็ดขาด
หากทำเช่นนั้น อย่าว่าแต่หลี่เฉียนซุ่นจะแล่เนื้อเขาทั้งเป็น การยกเหิงซานให้ต้าซ่งจนหมดสิ้น ทำให้ต้าซ่งคลายภัยคุกคามจากซีเซี่ยไปอย่างเด็ดขาด เกรงว่าแม้แต่ชาวจินก็คงจับเขาแขวนแล้วเฆี่ยนตีสักร้อยหน
อุยหมิงอันฮุ่ยรู้สึกได้ว่าฝ่ามือและแผ่นหลังชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
