ด้วยเหตุนี้ แนวรบด้านตะวันตกของหลี่เยี่ยนเซียนจึงไม่อาจคุกคามพื้นที่ตอนในของซีเซี่ยได้ นั่นเป็นสิ่งที่กำหนดโดยภูมิประเทศ
นี่เองคือเหตุผลที่หลี่เยี่ยนเซียนต้องไล่สังหารชาวซีเซี่ยให้ได้
จุดอ่อนใหญ่ที่สุดของซีเซี่ยคือมีผู้คนน้อย ยิ่งสังหารไปได้มากเท่าใด กำลังของซีเซี่ยก็ยิ่งร่อยหรอลงเท่านั้น
แนวรบด้านตะวันตกใช้ไม่ได้ แล้วแนวรบด้านตะวันออกที่เหิงซานเล่า?
หลี่เฉียนซุ่นมั่นใจในแนวป้องกันเหิงซานเป็นอย่างยิ่ง
ฝ่ายใดในซ่งกับซีเซี่ยครอบครองเหิงซาน ฝ่ายนั้นย่อมเป็นผู้กุมความได้เปรียบในสงคราม
หากต้าซ่งยึดเหิงซานกลับคืนมาได้ ซีเซี่ยก็จะทำได้เพียงถอยร่นไปยังพื้นที่โฮ่วเถา (ที่ราบหนิงเซี่ย) พื้นที่โฮ่วเถามีเกษตรกรรมรุ่งเรือง แต่ผืนดินไม่กว้างขวาง ด้วยเหตุนี้ ประชากรของซีเซี่ยจะลดลงไปอีก
ส่วนระเบียงเหอซีทางตะวันตกของพื้นที่โฮ่วเถา ก็นับเป็นแนวลึกทางยุทธศาสตร์ของซีเซี่ย ทว่าระหว่างโฮ่วเถากับระเบียงเหอซียังมีทะเลทรายคั่นกลาง ทั้งสองจึงไม่อาจเชื่อมต่อกันอย่างแนบแน่น และย่อมไม่อาจก่อให้เกิดผลจากการรวมกลุ่มของพื้นที่ได้
เรื่องนี้อธิบายอย่างไร?
ง่ายมาก เกษตรกรรมในโฮ่วเถารุ่งเรือง ส่วนการเลี้ยงสัตว์ในระเบียงเหอซีเจริญก้าวหน้า ทว่าเสบียงจากโฮ่วเถายากจะหล่อเลี้ยงระเบียงเหอซีได้ เพราะมีทะเลทรายขวางอยู่กลางทาง เมื่อขนส่งไปถึง เสบียงก็เหลือไม่มากแล้ว
นี่คือผลจากการแบ่งแยกพื้นที่ ซึ่งทำให้ต้นทุนการดำเนินกิจการในแต่ละพื้นที่สูงขึ้น
ครั้งนั้นฮั่นอู่ตี้สร้างเมืองซั่วฟางทางใต้ของอินซาน ก็ด้วยเหตุผลเดียวกัน ต้นทุนสูงเกินไป
ส่วนเหตุที่คนรุ่นหลังพัฒนากลุ่มเมืองขึ้นมา ก็เพื่ออาศัยผลจากการรวมกลุ่มมาลดต้นทุนการบริหารเมืองอย่างมาก ทำให้การประสานงานของแต่ละภาคส่วนสะดวกยิ่งขึ้น และมีประสิทธิภาพในการผลิตสูงกว่าเดิม