เร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
เรื่องนี้เหนือความคาดหมายของจ้าวหนิงอย่างยิ่ง
เขารีบเปิดอ่านรายงานชัยชนะจนจบ จึงได้รู้ว่าพวกเขายึดแกกยองได้แล้ว
“ประมุขแคว้นโครยอหายตัวไปแล้ว” จ้าวหนิงเดินไปหยุดหน้ากระดานแผนที่ จ้องมองพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนืออย่างตั้งใจ ก่อนถอนใจ “หวังข่ายหายตัวไปแล้ว”
“เมื่อจับตัวประมุขแคว้นโครยอไม่ได้ เรื่องที่จะตามมาย่อมยุ่งยากขึ้น” จางซูเย่กล่าว
“จะว่ายุ่งยากก็ยุ่งยาก จะว่าไม่ยุ่งยากก็ไม่ยุ่งยาก”
จางซูเย่ไม่เข้าใจความหมายของคำพูดจ้าวกวนเจียนัก ทว่ายังคงกล่าวว่า “ในเมืองแกกยองยังมีเชื้อพระวงศ์อยู่บ้าง มิสู้เลือกคนที่ว่าง่ายสักคนขึ้นเป็นกษัตริย์ก่อน เพื่อปลอบขวัญราษฎรและลดความยุ่งยากที่ไม่จำเป็นให้แก่กองทัพเรา”
จ้าวหนิงกล่าวว่า “ตราบใดที่หวังข่ายยังไม่ตาย บ้านเมืองก็ไม่มีวันสงบศึกในยามนี้เป็นสิ่งที่ทัพจินปรารถนา พวกมันต้องการลากราชสำนักเราให้จมปลักอยู่ในสงครามโครยอ บั่นทอนกำลังทหารในเหลียวตง แล้วฉวยโอกาสรอชิงฟู่โจวกลับคืน”
“เช่นนั้นเราตั้งประมุขแคว้นโครยอขึ้นมาสักคน แล้วรักษาสถานการณ์เช่นเดิมไว้ดีหรือไม่ ได้ยินว่าพระมโยชองแห่งซีจิงสนับสนุนกองทัพหลวงแห่งราชสำนักเราอย่างยิ่ง ซีจิงอยู่ทางเหนือของแกกยอง ราชสำนักเราสามารถส่งทหารขึ้นเหนือไปประจำการ แล้วสร้างค่ายทหารขึ้นริมแม่น้ำยาลู่ได้”
จ้าวหนิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “เกรงว่านี่จะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุด ปัญหาสำคัญคือหวังข่ายยังไม่ตาย เขาอาจเรียกชาวโครยอตามหัวเมืองต่าง ๆ มาต่อต้านราชสำนักได้ทุกเมื่อ หากเป็นเช่นนั้น แรงกดดันในการประจำทหารของราชสำนักเราในโครยอย่อมหนักหนาสาหัส ถึงยามนั้นอาจตกอยู่ในอันตรายจากการถูกแคว้นจินและโครยอหนีบโจมตีทั้งสองด้าน”