ว่านเหยียนจงหานคิดจะยื้อเวลาออกไปเรื่อย ๆ ถึงขั้นลดเสบียงอาหารในแต่ละมื้อของทหาร เพื่อถ่วงเวลาไปอีกหนึ่งเดือน
สภาพจิตใจแบบนี้ก็เหมือนตอนซื้อหุ้น ฉันเห็นอยู่ทนโท่ว่าราคากำลังตก แต่ก็ยังไม่ยอมขาย เผื่อวันพรุ่งนี้ราคาจะขึ้นก็ได้
นี่คือความคิดแบบพนันเอาชนะกัน
คู่พนันของเขาก็คือจ้าวหนิง
บางทีพรุ่งนี้อาจมีคนสิ้นหวังจนกระโดดลงมาจากกำแพงเมืองเปี้ยนจิงก็ได้
บางทีเดือนหน้าเจ้าฮ่องเต้สุนัขนั่นอาจทนไม่ไหวแล้วก็ได้!
สือลี่อ้ายกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพใหญ่ เสบียงของเราร่อยหรอแล้ว หากจะถอนทัพ จำต้องเริ่มเคลื่อนกำลังตั้งแต่บัดนี้”
แม้แต่แผนถอนทัพ สือลี่อ้ายก็คิดเตรียมไว้ให้ว่านเหยียนจงหานแล้ว
ฝั่งเหนือของแม่น้ำหวงเหอมีกองทัพซ่งหลายแสนนาย ส่วนว่านเหยียนอูจู๋เจ้าหนุ่มนั่นก็กำลังเล่นลูกไม้ที่ฝั่งเหนือ
ว่านเหยียนอูจู๋เล่นลูกไม้หรือ?
ถูกต้อง ว่านเหยียนอูจู๋กำลังเล่นลูกไม้
ที่จริงเขาจงใจไม่เปิดศึกใหญ่กับกองทัพซ่งซึ่งหน้า
หากกองม้ากว่ายจื่อของเขาปะทะกับกองทัพซ่งจริง ๆ ย่อมไม่ควรไร้ผลงานมานานถึงเพียงนี้
ถึงบัดนี้ แม่ทัพระดับสูงหลายคนในกองทัพจินต่างคิดถอนทัพ เพียงแต่ไม่มีใครพูดออกมาเท่านั้น
ว่านเหยียนอูจู๋เพียงต้องการใช้วิธีนี้บีบให้ว่านเหยียนจงหานถอนทัพ
การถอนทัพของว่านเหยียนจงหานย่อมส่งผลต่อบารมีของเขาในราชสำนักแคว้นจิน
และการเมืองก็คือเกมที่ผู้ชนะได้ทุกสิ่ง ผู้แพ้เสียทุกอย่าง
มิใช่เพียงว่านเหยียนอูจู๋ที่มีความคิดเล็ก ๆ เช่นนี้ ว่านเหยียนจงวั่งเองก็ไม่ต่างกันมิใช่หรือ?
เขาไม่คิดเกลี้ยกล่อมว่านเหยียนจงหาน เอาแต่ดื่มสุราและหลับนอนกับสตรีอยู่ในกระโจมแม่ทัพของตนทุกวัน ท่าทางชัดเจนว่า “ข้ารอให้ท่านออกคำสั่งถอนทัพอยู่”
เพราะฉะนั้น การคุมกองทัพจึงไม่ใช่เรื่องง่าย!