แม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพเมืองสือโจวของแคว้นซีเซี่ย คือสหายเก่าของต้าซ่ง หลี่เหลียงฝู่ ผู้ซึ่งเมื่อสองปีก่อนนำทัพใหญ่นับแสนนายยกลงใต้มาโจมตีเส้นทางซีเหออย่างเอิกเกริก มั่นใจในตนเองยิ่งนัก ก่อนจะถูกหลี่เยี่ยนเซียนจับแขวนแล้วซ้อมเสียยกใหญ่
ศึกซ่ง–เซี่ยครั้งที่หกจบลงด้วยความพ่ายแพ้ย่อยยับของซีเซี่ยในแนวรบตะวันตก ส่วนแนวรบตะวันออก อิ๋นโจวตกอยู่ในมือซ่ง
สำหรับซีเซี่ยแล้ว นี่คือบทเรียนอันเจ็บปวด
ตามหลักแล้ว คนอย่างหลี่เหลียงฝู่ควรถูกหลี่เฉียนซุ่นสั่งแขวนคอเสียด้วยซ้ำ
ทว่าในสงครามครั้งนั้น ท้ายที่สุดอุยหมิงอันฮุ่ยกลับต้องแบกรับความผิดทั้งหมดไว้เพียงผู้เดียว ตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีถูกปลดไป
เดิมทีหลี่เฉียนซุ่นตั้งใจจะแขวนคออุยหมิงอันฮุ่ย แต่เพราะมีแคว้นจินอยู่ จึงล้มเลิกความคิดไป
ส่วนหลี่เหลียงฝู่ได้รับการคุ้มครองจากหลี่ฉาเกอ จึงถูกกักบริเวณอยู่ในบ้านเพื่อทบทวนความผิดเป็นเวลาหนึ่งปี ก่อนจะได้รับอนุญาตให้ออกมาเดินเพ่นพ่านอีกครั้ง
หากผู้แพ้ไม่ได้รับโทษทัณฑ์อย่างเหมาะสม พวกเขาก็จะหาทางหาเหตุผลมาแก้ตัวให้กับความพ่ายแพ้ในอดีต และเพื่อปกปิดความต่ำต้อยที่เกิดจากความล้มเหลวนั้น พฤติกรรมของพวกเขาก็จะยิ่งกำเริบเสิบสาน
ดังนั้นจึงเห็นได้ว่า หลี่เหลียงฝู่ไม่เพียงไม่เรียนรู้บทเรียนจากศึกหลานโจว แม้แต่ท่าเดินก็ยังค่อย ๆ ยโสโอหังขึ้นทุกที
วันหนึ่ง กองทัพซีเซี่ยรวมพลกันที่เมืองสือโจว มีกำลังพลรวมสามหมื่นนาย
หากนับรวมราษฎรและทหารในเมืองสือโจวอีกหนึ่งแสนคน จำนวนทั้งหมดก็จะเป็นหนึ่งแสนสามหมื่นคน
แต่หลี่เหลียงฝู่กลับป่าวประกาศแก่ภายนอกว่ามีกำลังพลถึงสามแสนนาย
เมื่อได้ยินเสียงแตรศึก หลี่เหลียงฝู่รู้สึกราวกับได้หวนคืนสู่สนามรบที่เต็มไปด้วยหอกและม้าเหล็กอีกครั้ง