จางซูเย่กล่าวว่า “ฝ่าบาท เพียงชั่วครู่คงสอบสวนสิ่งใดไม่ได้ความ สู้ส่งตัวไปให้ศาลต้าหลี่ก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ”
จ้าวหนิงมิได้ซักถามเรื่องนี้ต่อให้มากความ
เขาสะบัดแขนเสื้อยาว แล้วเดินออกไป
“จ้าวติ่ง เจ้าจงเข้ารับตำแหน่งผู้ดูแลกรมอาวุธยุทโธปกรณ์เป็นการชั่วคราว ตรวจสอบยุทโธปกรณ์ให้เราอย่างละเอียด หากพบอาวุธและยุทโธปกรณ์ชิ้นใดไม่ได้มาตรฐาน จงตรวจให้พบทั้งหมด ต้องจัดหาเพิ่มเติมเท่าใดก็รีบรายงานมา”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องให้เจ้าจัดการ”
“ขอฝ่าบาทมีรับสั่งพ่ะย่ะค่ะ”
“คดีนี้สำคัญยิ่ง เราต้องการให้ขุนนางจากศาลต้าหลี่ สิงปู้ (กรมอาญา) และสำนักตรวจการร่วมกันสอบสวน โดยสำนักองครักษ์หลวงเป็นผู้กำกับดูแล เจ้าก็เข้าร่วมช่วยเหลือด้วย คิดเห็นอย่างไร?”
วันนี้จ้าวติ่งได้รับมอบหมายงานมากมายในคราวเดียว เขาไม่กล้าลังเล กล่าวเพียงว่า “ฝ่าบาท กระหม่อมมีฐานะต่ำต้อย เกรงว่าจะรับหน้าที่นี้ไม่ไหวพ่ะย่ะค่ะ”
“เรื่องนี้จัดการได้ไม่ยาก เจ้ารับตำแหน่งถงจือผู้ว่าการเมืองไคเฟิงไปด้วย รอจัดระเบียบงานในกรมอาวุธยุทโธปกรณ์เรียบร้อยแล้ว ค่อยถอนตัวออกมา เรื่องนี้เดิมทีเราคิดจะให้จางซูเย่จัดการ แต่เขายุ่งกับการป้องกันเมือง ไม่มีเวลามาดูแลเรื่องอื่น คงต้องลำบากเจ้าแล้ว”
“กระหม่อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ” จ้าวติ่งรีบกล่าว “ฝ่าบาท ยังมีอีกเรื่องหนึ่งพ่ะย่ะค่ะ”
“ว่ามา”
“ช่างที่หลอมสร้างเกราะคุณภาพต่ำเหล่านั้น ก็ควรลงโทษตามสมควรพ่ะย่ะค่ะ”
“เจ้ามีแผนการอย่างไร?”
“ช่างเหล่านั้นถูกผู้อื่นบีบบังคับ ไม่กล้ารายงานความจริง เรื่องนี้พอเข้าใจได้ แต่พวกเขารู้เห็นทั้งเรื่องแล้วยังปิดบังไว้ ย่อมต้องถูกลงโทษ ทว่าราชสำนักกำลังต้องการคนทำงาน มิสู้หักเบี้ยหวัดพวกเขาสามเดือน เพื่อเป็นการลงโทษ ทั้งยังข่มขวัญไม่ให้ผู้อื่นเอาเยี่ยงอย่าง และไม่กระทบงานที่จะต้องทำต่อไปพ่ะย่ะค่ะ”
“ดี ทำตามที่เจ้าว่า”
“ขอบพระทัยฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”