ภาพรวมของสงครามซ่งกับจินครั้งที่สามได้ข้อยุติแล้ว
องค์ชายสามว่านเหยียนจงฝู่หันกลับไปมองทางเหนืออย่างแตกตื่น กองทัพหนึ่งแสนนายพ่ายยับเยินตลอดระยะทางนับพันลี้
จงฝู่หวาดผวาราวนกตกใจเกาทัณฑ์ ไม่กล้ารั้งอยู่ในเส้นทางจิงตงตะวันออกอีกต่อไป จึงหนีไปยังหย่งจิ้งทันที ตั้งใจไปสมทบกับว่านเหยียนชางที่นั่น
หลังจากรวมพลแล้วค่อยส่งคนไปรวบรวมกำลังพลที่แตกพ่ายขึ้นใหม่ ก่อนหันกลับไปโจมตีกองทัพซ่ง
แม้ยังไม่รู้ว่าถูกกองทัพซ่งสายใดบุกจู่โจม แต่จงฝู่ก็รู้แล้วว่ามีกองทัพซ่งปลอมตัวเป็นกองทัพจิน
เขาต้องไปหย่งจิ้งเพื่อหาว่านเหยียนชางโดยเร็ว
แต่เขาไม่รู้ว่า หานซื่อจงรับบัญชาจากหลี่กัง นำกองทัพใหญ่มาถึงอำเภออู๋เฉียวแห่งหย่งจิ้งแล้ว ส่วนห่างจากอำเภออู๋เฉียวไปหนึ่งร้อยลี้ยังมีกำลังพลหลายพันนายที่เยว่เฟยทิ้งไว้ ณ ฝู่เฉิง
แนวป้องกันทางเหนือกำลังได้รับการซ่อมแซมโดยหลี่กัง และแทบจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว
หากเขาเดินทางจากสวีโจวตรงไปตงผิง แล้วขึ้นเหนือผ่านเต๋อโจว แทนที่จะอ้อมไปมี่โจว ก็คงข้ามตงผิงเข้าสู่ชิงผิงได้ในวันที่สี่เดือนสาม
เวลานั้นเยว่เฟยเพิ่งจู่โจมว่านเหยียนชาง จงฝู่ย่อมต้องไหวตัวได้
แต่จงฝู่กลับเลือกอ้อมเส้นทางเสียอย่างนั้น
สาเหตุโดยตรงที่สุดที่จงฝู่อ้อมทาง ก็คือสารขอสงบศึกของจ้าวจี๋ ซึ่งยอมยกดินแดนและจ่ายค่าปฏิกรรมสงคราม
ว่าไปแล้ว จ้าวจี๋กลับสร้างผลงานได้หรือ?
ในเวลานี้จ้าวจี๋ยังไม่รู้ว่ากองทัพหนึ่งแสนนายของจงฝู่พังทลายลงแล้ว เขานั่งชื่นชมภาพเขียนและลายมือของตนอยู่ในตำหนักเหวินเต๋อ
เฝ้ารอให้ท่านพ่อกองทัพจินทุบตีจ้าวหนิงจนยับเยิน แล้วสนับสนุนเขาขึ้นครองบัลลังก์
แน่นอนว่า จ้าวหนิงเองก็ไม่รู้ว่ากองทัพของว่านเหยียนจงฝู่และว่านเหยียนชางบนแนวรบตะวันออกถูกเยว่เฟยตีแตกพ่ายแล้ว