อู๋หลินกล่าวต่อว่า “จางซือเซี่ยนบกพร่องต่อหน้าที่ เรื่องนี้ควรลงโทษเช่นไร?”
เหยียนเผยที่ยืนอยู่ข้างหนึ่งกล่าวว่า “ตามกฎหมายทหารชายแดน ต้องประหารทันที!”
จางเชาถูกทำเอาตกใจจนถอยหลังไปสองก้าว ก่อนกล่าวว่า “แม่ทัพอู๋ ข้าน้อย...”
“ข้าจะให้โอกาสเจ้าชดใช้ความผิดด้วยความดี ตรวจสอบคดีโจวหลินอย่างละเอียด แล้วจับกุมผู้เกี่ยวข้องทั้งหมด! หากทำได้ดี ข้าไม่เพียงจะไม่เอาความเจ้า แต่ยังจะกราบทูลฝ่าบาทถึงความชอบของเจ้าด้วย!”
เดิมทีขุนนางจากสามกรมเตรียมร่วมมือกันต่อต้านอู๋หลิน ทว่าจางเชาถูกโยนความผิดใส่หัวเสียก่อน แล้วอีกฝ่ายก็หันกลับมามอบขนมหวานให้ เขาจึงเริ่มลังเล ไม่มั่นคงดังเดิม
จางเชาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนรีบกล่าวว่า “เป็นข้าน้อยบกพร่องต่อหน้าที่ชั่วขณะ ข้าน้อยจะไปตรวจสอบเดี๋ยวนี้!”
“หลิวซือเฉา เอกสารบัญชีการเงินของกว่างหนานซีลู่ ส่งมาให้ข้าภายในวันนี้ ข้าจะตรวจดูให้ละเอียด”
“ข้า...”
“อะไร?”
หากหลิวเจากล้าปฏิเสธไม่ส่ง เอกสารกล่าวโทษข้อหนึ่งคงถูกยัดเยียดให้ทันที
อู๋หลินถือราชโองการอยู่ในมือ อำนาจของเขาหนักหน่วงยิ่ง ยามนี้เขามาเพื่อหาเรื่องโดยเฉพาะ
หลิวเจาจึงอ่อนข้อในทันที แล้วกล่าวว่า “ขอรับ!”
“โหวซือชาง ตอนนี้สำนักดูแลฉางผิงยังมีเสบียงเหลืออยู่เท่าใด วันนี้ต้องส่งบัญชีมาให้ข้าด้วย ไม่มีปัญหาใช่หรือไม่?”
“มะ...ไม่มีปัญหาขอรับ!”
“ดี ทุกท่าน ข้าเป็นคนมีเหตุผล” อู๋หลินชักดาบที่จ้าวกวนเจียพระราชทานให้ พลางมองดาบแล้วกล่าวว่า “หวังว่าต่อไปทุกท่านจะให้ความร่วมมือกับงานของข้า เจ้าดี ข้าดี ทุกคนล้วนดี”
ทุกคนสะท้านวาบ ก่อนกล่าวว่า “ขอรับ!”
ความผิดของโจวหลินถูกประกาศให้สาธารณชนรับรู้ในเวลาไม่นาน