“รายงาน! ท่านแม่ทัพ กระสุนปืนใหญ่เตรียมพร้อมแล้ว!”
“ยิงได้เลย ไม่ต้องมาขออนุญาตอีก”
“ขอรับ!”
ทหารส่งคำสั่งโบกธงขึ้น
จากนั้น เครื่องยิงหินก็ส่งเสียงคำรามกึกก้อง ลูกกระสุนหินที่ชโลมน้ำมันเพลิงไว้จนชุ่มพุ่งแหวกอากาศ ลากเปลวไฟลุกโชนเข้าใส่กำแพงเมืองหงโจว
เมื่อเห็นเปลวเพลิงยี่สิบก้อนร่วงหล่นจากฟากฟ้า ทหารซีเซี่ยบนกำแพงเมืองหงโจวก็ยกโล่ขึ้นโดยสัญชาตญาณ
ลูกปืนใหญ่หนักลูกแรกกระแทกลงบนเชิงเทินพอดี ทำให้เชิงเทินดินอัดพังทลายเป็นผุยผง น้ำมันเพลิงที่ห่อหุ้มลูกกระสุนกระเด็นไปทั่ว เปลวไฟจึงลุกวาบไปทุกทิศ คลื่นความร้อนแผ่ซ่าน ขณะที่เศษเชิงเทินกระแทกเข้าใส่ผู้คนโดยรอบจนพวกเขาถอยกรูด เสียงร้องตกใจดังระงม
ลูกปืนใหญ่หนักลูกนั้นกระแทกเชิงเทินจนสะเทือน ก่อนจะร่วงลงไปด้านล่าง
แต่แรงสั่นสะเทือนที่มันก่อขึ้นบนกำแพงเมืองในชั่วพริบตา กลับทำให้ทหารซีเซี่ยที่อยู่ใกล้เคียงตื่นตะลึง
ยังไม่ทันที่ทุกคนจะได้ตั้งสติ ลูกปืนใหญ่หนักลูกอื่น ๆ ก็ทยอยตกลงมา
มีหลายลูกกระแทกกำแพงเมืองจนผู้คนบนกำแพงรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนใต้ฝ่าเท้า
อีกหลายลูกพุ่งใส่โล่ของทหารซีเซี่ยบนหอประตูเมือง ส่งเสียงทึบหนัก
ลองนึกดูเถิด หินก้อนหนึ่งขนาดเท่าศีรษะผู้ใหญ่ถึงสี่คน ถูกยิงมาจากระยะสองร้อยเมตร พลังของมันจะน่าสะพรึงเพียงใด
คนที่อยู่แถวหน้าสุดเคราะห์ร้ายยิ่ง โล่ในมือถูกกระแทกจนบิดเบี้ยว กระดูกแขนแตกละเอียดในพริบตา ร่างถูกแรงมหาศาลผลักถอยไป ถูกอัดอยู่ท่ามกลางผู้คน อวัยวะภายในเคลื่อนคลาด เลือดทะลักออกจากปาก
ผู้คนด้านหลังถูกแรงกระแทกซัดลอยไป
ราวกับชายฉกรรจ์ผู้หนึ่งยกก้อนเหล็กใหญ่แล้วขว้างออกไปอย่างแรง ก้อนเหล็กตกกระแทกดินร่วนจนดินกระจายเป็นกอง