ภายในท้องพระโรง เสียงวิพากษ์วิจารณ์พลันดังอื้ออึงขึ้น
เรื่องการปล่อยกู้ระหว่างราษฎร กล่าวโดยสรุปแล้วเป็นปัญหาปากท้อง
เมื่อปัญหาปากท้องเกิดขึ้น ยังพอมีหนทางแก้ไข
แต่ฟ่านจื้อซวีกลับยกระดับปัญหานี้ขึ้นไปถึงเรื่องกิจการทหารและการปกครอง
หากกิจการทหารและการปกครองเกิดปัญหาเมื่อใด เมื่อนั้นย่อมนำมาซึ่งหายนะ
ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงว่า เมื่อถึงปีที่สิบสองแห่งรัชศกจิ้งคัง การวางกำลังทหารของต้าซ่งเมื่อมองผิวเผินแล้ว ช่างคล้ายคลึงกับช่วงเทียนเป่าของราชวงศ์ถังยิ่งนัก
ภายในอ่อนแอ ภายนอกแข็งแกร่ง พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าย่อมมีคนคิดก่อกบฏ
อีกทั้งมิใช่มีเพียงอันลู่ซานคนเดียวที่คิดกบฏ หากยังมีกลุ่มคนอีกหลายกลุ่มที่มีใจเป็นกบฏ และลงมือกระทำจริง
จนนำไปสู่การล่มสลายของยุคถังอันรุ่งเรือง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยแผ่อำนาจสะเทือนไปทั่วหล้า เพียงชั่วพริบตา
จากข้อมูลในจือจื้อทงเจี้ยน อนุมานได้ว่ากบฏอันสื่อซึ่งยืดเยื้อนานกว่าเจ็ดปี ทำให้มีผู้เสียชีวิตเกินสามสิบล้านคน
ในฐานะผู้ข้ามเวลามา แน่นอนว่าย่อมหวังให้หัวเซี่ยเหยียบย่ำโรมัน กระทืบยุโรป ราบคาบศัตรูภายนอกทุกหมู่เหล่า ส่วนผู้ที่คิดแต่ป้องกันภายใน ล้วนเป็นคนขลาด ไร้ความสามารถ และขายชาติ!
ถึงอย่างไร ผู้คนในศตวรรษที่ 21 ก็ไม่ต้องกังวลว่าสงครามจะมาถึงตัวจริง ๆ
ทว่าคนโบราณที่ต้องเผชิญสภาพภายนอกแข็งแกร่ง ภายในอ่อนแอด้วยตนเอง ย่อมหวาดหวั่นอย่างยิ่ง สิ่งที่วางอยู่ตรงหน้าพวกเขาไม่ใช่การสั่งสอนชนเผ่าเถื่อนให้รู้จักที่ต่ำที่สูงต่อไป หากเป็นการทำให้แน่ใจเสียก่อนว่าพรุ่งนี้ตนจะยังมีชีวิตอยู่
กบฏอันสื่อส่งผลต่อหัวเซี่ยยาวนานนับพันปี มิใช่ไร้เหตุผล
หลังจากนั้น ราชวงศ์ซ่งและหมิงต่างก็วางข้อจำกัดต่อท้องถิ่นและทัพชายแดนอย่างสุดโต่ง
ส่วนต้าซ่งนั้นอยู่ใกล้ราชวงศ์ถัง ผลกระทบจากกบฏอันสื่อจึงฝังลึกยิ่งกว่า