ปลายเดือนเก้า จดหมายลับจากซ่างจิงส่งมาถึงเยียนจิง ก่อนถูกวางลงบนโต๊ะของอูจู๋
อูจู๋หลับตาลง ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง
ราวกับกำลังหวนคิดถึงมิตรภาพในช่วงดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ระหว่างตนกับหลานชายผู้นั้น
ครั้งหนึ่ง ว่านเหยียนอูจู๋เคยคัดค้านความเห็นคนทั้งหลาย สังหารว่านเหยียนจงผาน แล้วสนับสนุนว่านเหยียนต่านขึ้นครองบัลลังก์ด้วยใจจริง
ครั้งหนึ่ง ว่านเหยียนต่านเองก็ซาบซึ้งในบุญคุณของอาผู้นี้อย่างจริงใจ ทั้งยังไว้วางใจเขาโดยไม่มีเงื่อนไข มอบกิจการบ้านเมืองและการทหารทั้งหมดให้เขาจัดการ
ทว่า นอกจากจะเป็นอาหลานกันแล้ว พวกเขายังมีความสัมพันธ์ระหว่างฮ่องเต้กับขุนนาง
ความสัมพันธ์ระหว่างฮ่องเต้กับขุนนางนั้น นับแต่โบราณมาล้วนละเอียดอ่อนเช่นนี้
ผู้เริ่มต้นได้ดีมีมาก ผู้จบลงด้วยดีมีน้อย
แคว้นจินเปลี่ยนผู้ครองบัลลังก์อีกครั้ง
อย่างน้อย ความขัดแย้งทางการเมืองภายในแคว้นจินก็สงบลงชั่วคราว
นี่คือเงื่อนไขที่ว่านเหยียนอูจู๋ตกลงไว้กับว่านเหยียนจงกาน
ว่านเหยียนอูจู๋หวังให้ซ่างจิงมั่นคง กำจัดว่านเหยียนชาง และรักษาจุดยืนให้สอดคล้องกับเยียนจิง
ส่วนว่านเหยียนจงกานหวังว่าจะได้ขึ้นครองบัลลังก์ เขาเป็นโอรสองค์โตของว่านเหยียนอากู่ต๋า
ที่อดทนอดกลั้นมานานหลายปี ก็เพื่อบัลลังก์นั้น
ทว่าเมื่อดูจากสถานการณ์ในยามนี้ ร่างกายของว่านเหยียนจงกานใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว ผู้ที่มีโอกาสขึ้นครองบัลลังก์มากที่สุดคงเป็นว่านเหยียนเลี่ยง
หลังว่านเหยียนเลี่ยงขึ้นครองบัลลังก์ เขาจะสนับสนุนว่านเหยียนอูจู๋ และช่วยเหลือเขาอย่างเต็มกำลังในด้านการปกครอง อย่างน้อยก็ชั่วระยะหนึ่ง
เมื่อการปกครองภายในมั่นคงแล้ว อูจู๋จึงจะออกศึกกับกองทัพซ่งได้โดยไร้กังวล
ต้นเดือนสิบ เริ่มมีข่าวลือในซ่างจิงว่าพระวรกายของฮ่องเต้ทรงประชวร ทำให้ขุนนางทั้งหลายวิตกกังวล