หลี่อวี้ใจสะท้าน ฮ่องเต้สุนัขผู้นี้รู้ได้อย่างไรว่าตนเป็นคนทำรวดเร็วถึงเพียงนี้?
“ในใจเจ้ากำลังคิดอยู่หรือไม่ว่า เหตุใดเราจึงตัดสินได้รวดเร็วว่าเป็นฝีมือเจ้า?”
“ไม่ ไม่พ่ะย่ะค่ะ ขุนนางจากต่างแคว้น... ขุนนางผู้กระทำผิด... ขุนนางผู้กระทำผิด...” หลี่อวี้พูดจาสับสนอยู่บ้าง “ขุนนางผู้กระทำผิดถูกหลี่เฉียนซุ่นสั่งมา เขาเป็นคนให้ข้าน้อยไป ข้าน้อยมิกล้าขัดคำสั่งพ่ะย่ะค่ะ”
“แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่นำทัพมาสวามิภักดิ์เราตรงๆ?”
“ขุนนางผู้กระทำผิด...”
“เราถามสิ่งใด เจ้าจงตอบตามจริง เราจะไว้ชีวิตเจ้า”
หลี่อวี้รีบกล่าวว่า “ขอฝ่าบาทโปรดชี้แนะพ่ะย่ะค่ะ!”
“หลี่เฉียนซุ่นมีเถี่ยเหยาจื่ออยู่เท่าใด?”
“เรื่องนี้...”
“ไม่รู้หรือ?”
“อย่างน้อยห้าพันพ่ะย่ะค่ะ!”
“มีมากถึงเพียงนั้นเชียว?”
“หลายปีมานี้หลี่เฉียนซุ่นขุดเหมืองเหล็กในเซี่ยโจวกับโย่วโจวไว้มากมายพ่ะย่ะค่ะ!”
“เจ้าบอกว่ามีอย่างน้อยห้าพัน เช่นนั้นอาจมีมากกว่าห้าพันหรือ?”
“มีแต่จะมากกว่าน้อยพ่ะย่ะค่ะ!”
ทหารม้าหุ้มเกราะหนักห้าพันนาย หากเรียงบนผืนดินโดยเว้นระยะระหว่างม้าแต่ละตัวสิบเมตร ก็จะเป็นกองทัพที่มีแนวลึกประมาณ 500 เมตร และทอดยาวในแนวขวางราว 1,000 เมตร
เมื่อกองทัพเช่นนี้ควบทะยานบนที่ราบกว้าง นั่นจึงจะเป็นกระแสเหล็กกล้าอย่างแท้จริง!
“กำลังทหารทั้งหมดของหลี่เฉียนซุ่นมีเท่าใด?”
“อย่างน้อยหนึ่งแสน กระหม่อมเคยไปสืบถามกำลังทหารทั้งหมดเป็นพิเศษแล้ว มีราวหนึ่งแสนห้าหมื่นนาย ในจำนวนนี้เป็นทหารม้าห้าหมื่นนายพ่ะย่ะค่ะ!”
“ทหารม้ามีห้าหมื่นนาย?” จ้าวหนิงสีหน้าสงบนิ่ง ทว่าในใจกลับตื่นตะลึง
ทหารม้ามีจำนวนถึงหนึ่งในสาม!
สัดส่วนนี้สูงยิ่งนัก อีกทั้งยังเป็นกองทัพขนาดใหญ่ถึงเพียงนี้
ต้องรู้ว่า กองทัพสามแสนนายในส่านซีมีทหารม้ารวมกันเพียงสามหมื่นนายเท่านั้น