“เฉินกุย เตรียมพร้อมแล้วหรือยัง?” จ้าวหนิงถาม
“เตรียมพร้อมแล้วพ่ะย่ะค่ะ เชิญทางนี้พ่ะย่ะค่ะ”
ทุกคนเดินทางไปยังลานฝึกด้านหลังสถาบันศึกษาสรรพสิ่ง
ลานฝึกด้านหลังสถาบันศึกษาสรรพสิ่งกว้างขวางยิ่งนัก เป็นสถานที่ทดลองอาวุธชนิดใหม่ที่สถาบันศึกษาสรรพสิ่งประดิษฐ์ขึ้นมา บริเวณโดยรอบมีการคุ้มกันอย่างเข้มงวด หากไม่ได้รับอนุญาตจากฮ่องเต้ ผู้ใดก็ไม่อาจเข้าไปได้
บนพื้นที่โล่งของลานฝึก มีกลุ่มคนกำลังเตรียมการบางอย่างอยู่
เบื้องหน้ามีกำแพงหนาตั้งตระหง่าน ความหนาไม่ต่างจากกำแพงเมืองตงจิง ทว่าความกว้างมีเพียงยี่สิบกว่าเมตร
จ้าวฉุนอดถามไม่ได้ว่า “ท่านพ่อ พวกเขากำลังทำอะไรหรือ?”
“คงกำลังฝังดินระเบิดอยู่”
พอได้ยินคำว่าดินระเบิด จ้าวฉุนก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที
“ฝ่าบาท โปรดถอยห่างออกไปอีกสักหน่อยพ่ะย่ะค่ะ”
จ้าวหนิงพยักหน้า แล้วถอยออกไปอีก 100 เมตร อยู่ห่างจากกำแพงมากกว่าเดิม
ไม่นานนัก จู่ ๆ ก็มีเสียงระเบิดกึกก้องดังขึ้นใต้กำแพง
แม้อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร จ้าวหนิงก็ยังรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพื้นดินสั่นสะเทือน
ผู้คนรอบข้างต่างตกใจจนหน้าซีดเผือด
ควันสีเขียวลอยขึ้นเป็นระลอก ปกคลุมบริเวณนั้นจนมองไม่เห็นชั่วคราว
ทว่าภายในใจกลับรู้สึกตื่นตะลึง
เขาจ้องมองบริเวณนั้นไม่กะพริบตา ครั้นควันจางหายไป ก็อดใจไม่ไหว ก้าวฉับ ๆ มุ่งไปทางนั้น
“ฝ่าบาท... ฝ่าบาท...” เฉินกุยร้องเรียกอยู่ด้านหลัง
แต่จ้าวหนิงกลับยิ่งเดินเร็วขึ้น
เมื่ออยู่ห่างจากกำแพงเพียงสิบกว่าเมตร กำแพงนั้นก็พลันถล่มครืนลงมา
“ฝ่าบาท ระวังพ่ะย่ะค่ะ!” จิงเชารีบเข้ามาคุ้มกันจ้าวหนิงไว้ด้านหลัง