เมื่อถึงเดือนเจ็ด ข่าวด่วนจากแคว้นจินก็ถูกส่งมาวางบนโต๊ะของจ้าวหนิง
ใจความสำคัญของข่าวฉบับนี้เรียบง่ายยิ่งนัก: วันที่ 20 เดือนหก ปีเทียนฮุ่ยที่ 8 อันปานป๋อจี๋เลี่ย ว่านเหยียนเกา สิ้นชีพที่จวนฮุ่ยหนิง
รัชทายาทแห่งแคว้นจินสิ้นพระชนม์แล้ว
ครานี้จ้าวหนิงมั่นใจได้ว่า กองทัพจินที่เคยประกาศว่าจะยกทัพลงใต้ คงยังไม่อาจลงใต้ได้ในเร็ววัน
เหตุใดจึงกล่าวเช่นนี้?
หากเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นในราชวงศ์แห่งจงหยวน ย่อมก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนทางการเมืองครั้งใหญ่
รัชทายาทคือจักรพรรดิในอนาคต เส้นสายแห่งอำนาจที่ซ่อนอยู่ในราชสำนักนี้เป็นตัวกำหนดโครงสร้างอำนาจของราชสำนักในภายหน้า
ในยามส่วนใหญ่ หลังองค์รัชทายาทขึ้นครองราชย์ ขุนนางเก่าแก่ในตำหนักบูรพาก็มักได้รับการเลื่อนขั้น บางคนถึงกับได้เป็นอัครมหาเสนาบดี
ดังนั้น นับแต่โบราณ ผู้ที่พึ่งพิงองค์รัชทายาทจนได้เลื่อนฐานะจึงมีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน
แล้วผลกระทบที่เกิดขึ้นในแคว้นจินเล่า?
ย่อมรุนแรงกว่าผลกระทบในราชวงศ์แห่งจงหยวนที่มีระบบระเบียบอย่างแท้จริง อย่างน้อยก็สิบเท่า
จะอธิบายเช่นนี้ได้อย่างไร?
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับระบบอำนาจของแคว้นจิน
แคว้นจินเพิ่งก้าวเข้าสู่ยุคราชวงศ์ศักดินา ยังไม่ได้เปลี่ยนผ่านสู่ระบบศักดินาและระบบขุนนางอย่างสมบูรณ์
ระบบป๋อจี๋เลี่ยทำให้อำนาจแกนกลางของแคว้นจินกระจายออกไป ขั้วอำนาจของชนชั้นสูงแบ่งฝักแบ่งฝ่าย ทั้งยังแผ่ขยายจากการเมืองไปสู่การทหาร
อย่างจงหาน บิดาของเขา ว่านเหยียนซาไก เป็นลูกพี่ลูกน้องของว่านเหยียนอากู่ต๋า และเป็นบุคคลลำดับสองในช่วงเริ่มก่อตั้งแคว้นจิน
ครั้นว่านเหยียนอู๋ฉี่ไหม่ ผู้เป็นน้องชายแท้ ๆ ของอากู่ต๋าขึ้นครองราชย์ จงหานก็สร้างความชอบจากการศึกมาหลายครั้ง อำนาจของเขาขยายตัวอย่างรวดเร็ว เป็นรองเพียงว่านเหยียนอู๋ฉี่ไหม่กับว่านเหยียนเกา