แนวรบตอนกลางปกคลุมด้วยเมฆสงคราม จ้าวหนิงเร่งหาวิธีการต่าง ๆ อย่างเร่งด่วน ทั้งยังสั่งระดมกำลังจากลั่วหยาง หมายสกัดว่านเหยียนจงหานเอาไว้
ไม่จำเป็นต้องกำจัดว่านเหยียนจงหาน ขอเพียงถลกหนังเขาออกมาชั้นหนึ่งก็พอ
ขณะเดียวกัน ยังมีพระราชโองการส่งไปยังหลงเต๋อฝู่ สั่งให้หลงเต๋อฝู่แจ้งกองกำลังกู้ชาติทั่วเหอตงให้เตรียมพร้อม รอรับการมาถึงของกองทัพจินได้ทุกเมื่อ
วันที่ 10 เดือน 2 กองทัพ 30,000 นายของจางซูเย่มาถึงฝั่งเหนือของแม่น้ำหวงเหอ จางซูเย่ข้ามแม่น้ำเพียงลำพัง มุ่งหน้าไปยังนครลั่วจิง
วันที่ 11 เดือน 2 จ้าวหนิงนำทหารองครักษ์ 50,000 นายมาถึงลั่วหยาง นครซีจิงด้วยพระองค์เอง
เมื่อจ้าวกวนเจียเสด็จมาถึง กำลังใจของทหารรักษานครลั่วจิงก็ฮึกเหิมขึ้นอย่างมาก
นครลั่วจิงมีกำลังทหารรักษาเมือง 20,000 นาย กองทัพซ่งมีกำลังทหารรวม 100,000 นาย เมื่อรวมกับเซียงจวิน 80,000 นายในเมืองแล้ว ทั้งหมดมี 180,000 นาย แต่กล่าวอ้างว่ามีกองทัพใหญ่ถึง 300,000 นาย
วันนั้น จ้าวหนิงหารือกับจางซูเย่ สั่งให้เขารีบจัดวางกำลังป้องกันที่ฝั่งเหนือ คอยสังเกตความเคลื่อนไหวของกองทัพจิน เพื่อเตรียมสกัดกั้น
วันที่ 12 เดือน 2 หน่วยลาดตระเวนมารายงานว่า กองทัพใหญ่ของจงหานอ้อมภูเขาซงซานมาแล้ว กำลังมุ่งหน้าสู่แม่น้ำลั่ว
ช่วงบ่ายวันที่ 12 เดือน 2 หน่วยลาดตระเวนของจงหานกลับมารายงานว่า พบกองทัพซ่งใกล้แม่น้ำลั่ว มีจำนวนราว 10,000 นาย อยู่ทางฝั่งใต้ของแม่น้ำ
สือลี่อ้ายกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพใหญ่ หรือกองทัพซ่งจะรู้แล้วว่าพวกเราจะถอยทัพขึ้นเหนือ?”
จงหานหัวเราะ “เป็นไปไม่ได้ที่กองทัพซ่งจะรู้ว่าพวกเราจะถอยทัพขึ้นเหนือ ในรายงานศึกของโหลวซื่อมีทหารซ่งเสียชีวิตมากมาย เหล่าขุนนางในเปี้ยนจิงเวลานี้คงกำลังเร่งกล่าวโทษแม่ทัพใหญ่แห่งส่านซี ไหนเลยจะคิดว่าพวกเราจะยกไปช่วยส่านซีอย่างกะทันหัน”