กองทัพเทียนอู่ของหลิวฉีสามารถสร้างผลงานเช่นนี้ได้ในเวลาอันสั้น เป็นสิ่งที่จ้าวหนิงคาดไม่ถึง
หลี่เฉียนซุ่นเป็นจิ้งจอกเฒ่า!
จิ้งจอกเฒ่าตัวนี้เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก!
ในยุคของซ่งฮุยจง จ้าวจี๋ ซีเซี่ยถูกต้าซ่งตีจนเหลือเพียงลมหายใจรวยรินอยู่แล้ว หลี่เฉียนซุ่นกลับอาศัยแคว้นเหลียวต่อลมหายใจให้ตนได้
ต่อมาก็อาศัยแคว้นจินต่อลมหายใจอีกครั้ง
ภายหลังยังเล่นบทสองหน้าอยู่ระหว่างซ่งกับจิน
ไม่เพียงไม่สูญเสียสิ่งใด ยังทำกำไรจนมั่งคั่งจากการค้ากับจ้าวหนิงอีกด้วย
จักรพรรดิแห่งแคว้นเล็กที่ร่ำรวยจนมั่งคั่ง มักมีจิตใจเยี่ยงเศรษฐีใหม่ มัวเมาสุรานารี ใช้ชีวิตเสเพล รู้จักแต่เสพสุข
ทว่าหลี่เฉียนซุ่นกลับแตกต่าง เขามิได้ลุ่มหลงสุรานารี ทั้งยังใช้เงินไม่น้อยไปกับการเสริมกำลังทหาร
ทหารที่แข็งแกร่งนั้นเป็นเพียงความแข็งแกร่งชั่วคราว หากไม่พัฒนากำลังโดยรวม ก็เป็นได้เพียงดอกไม้ไฟที่วูบวาบชั่วครู่
หลี่เฉียนซุ่นยังพยายามทำให้แคว้นมั่งคั่ง ส่งเสริมการเกษตรอย่างกว้างขวางในซีเซี่ย ฟื้นฟูงานหัตถกรรม และเร่งพัฒนาการค้าและวัฒนธรรม
เขาไม่เพียงซื้อสินค้าจากต้าซ่งไปยังซิงชิ่งฝู่ ยังนำสินค้าจากต้าซ่งไปขายต่อให้ชาวฮุยกู่ด้วย
คนที่จัดการการเมืองภายใน การทูต และกิจการทหารได้ดีเช่นนี้ ย่อมเป็นคู่ต่อสู้ที่รับมือยากยิ่ง
แต่บางทีอาจเป็นเพราะหลี่เฉียนซุ่นฉลาดเกินไป ในปีจิ้งคังที่สิบเอ็ด ซ่ง จิน และเซี่ยเปิดศึกช่วงชิง ณ จวนอันเป่ย ซึ่งเป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์สำคัญ เขากลับทำผิดพลาดครั้งใหญ่ จนความฉลาดกลายเป็นภัยแก่ตนเอง
หากหลี่เฉียนซุ่นยินดีร่วมมือกับกองทัพจิน อวี๋ยุ่นเหวินก็คงแทบประคับประคองสถานการณ์ต่อไปไม่ไหว