แคว้นต้าหลี่ยังไม่รู้ว่า ในช่วงเกือบสิบปีที่ราชวงศ์แห่งจงหยวนกับขุมกำลังจากเหลียวตงเผชิญหน้ากันมา ไม่ว่าจะเป็นกองทัพ ยุทโธปกรณ์ หรือยุทธวิธี ล้วนเปลี่ยนแปลงไปจนไม่เหมือนเดิมแล้ว
เมื่อทหารม้าปีกขวาของต้าหลี่เข้ามาใกล้ ก็เร่งมุ่งตัดเข้าหาปีกซ้ายของกองทัพซ่ง
ทหารทวนของกองทัพซ่งนั่งยองอยู่กับพื้น ส่วนพลหน้าไม้ด้านหลังเริ่มยิง ฝนธนูพุ่งว่อนทั่วฟ้า
แม้ความคล่องตัวสูงของทหารม้าต้าหลี่จะทำให้โอกาสที่หน้าไม้ยิงถูกลดลง แต่ก็ยังมีม้าศึกถูกยิงจนร้องโหยหวนและล้มลงกับพื้น ทหารม้าที่อยู่บนหลังม้าก็ตกลงมาตามกัน
บางดอกพุ่งเข้าใส่ทหารม้าโดยตรง ทะลุเกราะหนังเข้าไป
ทหารม้าต้าหลี่ตีวงอ้อมอย่างรวดเร็ว ตั้งใจจะวกไปด้านหลังกองทัพซ่ง แต่กลับพบว่าด้านหลังของกองทัพซ่งก็จัดแนวป้องกันไว้เช่นเดียวกัน
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อระยะห่างลดลง อานุภาพของหน้าไม้กองทัพซ่งก็ยิ่งเพิ่มขึ้น
หัวลูกธนูอันคมกริบถึงกับปักเข้าไปในท้องม้า ฉีกอวัยวะภายในจนแหลก
ท่ามกลางเสียงม้าศึกร้องโหยหวน ทหารม้าก็ตกจากหลังม้ามากขึ้นเรื่อย ๆ
ปีกซ้ายของกองทัพซ่งมีทหารอยู่ราว 800 นาย ยิงธนูได้ครั้งละกว่าร้อยดอก
อัตราการยิงถูกเป้าสูงขึ้นตามระยะที่ใกล้เข้ามา
นับจากทหารม้าต้าหลี่เข้ามาในระยะยิง จนถึงขณะนี้ที่ทั้งสองฝ่ายอยู่ห่างกันเพียง 30 เมตร กองทัพซ่งยิงไปแล้วสี่ระลอก รวมเกือบ 600 ดอก
อัตราการยิงถูกเป้าจากหนึ่งในสิบในช่วงแรก เพิ่มขึ้นจนเกือบถึงครึ่งหนึ่งในยามนี้
มีทหารม้าต้าหลี่เสียชีวิตจากการบุกครั้งนี้กว่าร้อยนาย
เมื่อเข้ามาในระยะ 30 เมตร ทหารม้าต้าหลี่ซึ่งดูคล้ายอดกลั้นมานาน ต่างก็โก่งคันธนูยิงออกไป