หานซื่อจงกล่าวว่า “ยามนี้ทำได้เพียงยับยั้งชาวจินให้ได้มากที่สุดก่อน รอให้ควบคุมโครยอได้อย่างสมบูรณ์แล้วค่อยวางแผนต่อไป”
ฉินฮุ่ยกล่าวว่า “คงทำได้เพียงเท่านี้”
กล่าวจบ ฉินฮุ่ยก็ลุกขึ้นขอตัวกลับ
นับแต่ปลายเดือน 2 เป็นต้นมา กระแสต่อต้านจินในโครยอค่อย ๆ ดังขึ้น ภายใต้การเรียกร้องของกษัตริย์โครยอ เสียงเรียกร้องให้ต่อต้านทัพจินก็แพร่ไปทั่วทุกแห่ง
การโฆษณาชวนเชื่อเช่นนี้ส่งผลหลายประการ ดังต่อไปนี้
หนึ่ง ตระกูลผู้ดีในท้องถิ่นบางส่วนเริ่มจัดตั้งกลุ่มชาวบ้านได้อย่างเป็นรูปธรรม
สอง การระดมเสบียงอาหารเริ่มดำเนินไปอย่างช้า ๆ เอื้อประโยชน์ต่อการสนับสนุนจากกองทัพซ่งในแกกยองไปยังซีจิง
สาม ภายใต้แรงกดดันจากความตื่นตระหนกในหมู่ประชาชน ชาวโครยอทางเหนือย่อมเริ่มอพยพลงใต้ ทำให้จำนวนประชากรทางเหนือร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว และเพิ่มความยากลำบากในการส่งเสบียงให้ทัพจิน
วันที่ 26 เดือน 2 กองทัพสามหมื่นนายของว่านเหยียนซีอินข้ามแม่น้ำยาลู่ เข้าสู่เขตแดนโครยอ
ในเวลาเดียวกัน จดหมายที่ว่านเหยียนซีอินส่งถึงว่านเหยียนป๋าหลีซู่ก็มาถึงค่ายทัพจินซึ่งอยู่ไม่ไกลจากซีจิงในวันนั้น
จดหมายฉบับนี้กล่าวถึงแผนการครั้งใหญ่ที่ทัพจินจะดำเนินในโครยอต่อจากนี้
ในยามนี้ ความคิดเชิงยุทธศาสตร์อันล้ำลึกของว่านเหยียนซีอินได้เผยออกมาอย่างเต็มที่
เขาไม่ได้สั่งให้ว่านเหยียนป๋าหลีซู่เร่งโจมตีซีจิงต่อ แต่ให้ส่งทหารม้าข้ามซีจิงไปอย่างรวดเร็ว บุกลึกเข้าไปในใจกลางโครยอ ทำลายหัวเมืองหลายแห่งระหว่างซีจิงกับแกกยอง ตัดขาดระบบขนส่งจากซีจิงไปยังแกกยองให้สิ้นเชิง