ทุกสิ่งเกิดขึ้นภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที
สิ่งที่ทำให้ชาวต้าสือสิ้นหวังยิ่งกว่าคือ มีเรืออย่างน้อย 20 ลำเริ่มมีน้ำทะลักเข้า
นั่นหมายความว่าเรือเหล่านี้กำลังจะจม
ลูกเรือบนเรือกระโดดลงทะเลด้วยความสิ้นหวัง บ้างหมอบอยู่บนดาดฟ้า ต่างคนต่างแตกตื่นอลหม่าน
ถังจื่อเจี้ยนเห็นว่าเรือของชาวต้าสืออยู่ห่างจากเรือของกองทัพซ่งราว 5 เมตร ก่อนจะค่อย ๆ หยุดนิ่ง
เดิมทีเขาคิดว่าเรือของชาวต้าสือจะพุ่งชนเข้ามา เพิ่งรู้ในยามนี้ว่าตนคิดผิด
ประสบการณ์จริงยังไม่มากพอสินะ
ในการรบทางทะเล เมื่อเรือทั้งสองฝ่ายเข้าใกล้กัน ความเร็วกลับชะลอลง นั่นก็เพื่อป้องกันไม่ให้เรือชนกันแรงเกินไปจนแตกหัก
ก่อนจะรู้แพ้รู้ชนะ ใครเล่าจะตัดทางหนีของตนจนสิ้นเชิง?
แน่นอนว่าเรือบางส่วนยังคงเคลื่อนเข้าหาเรือรบของกองทัพซ่งอย่างเชื่องช้า
ทว่าการโจมตีของกองทัพซ่งยังไม่สิ้นสุด
หลังการระดมยิงปืนใหญ่ สิ่งที่ตามมาติด ๆ ก็คือปืนไฟ
เรือแต่ละลำติดตั้งปืนไฟ 100 กระบอก แบ่งเป็นสองกราบ กราบละ 50 กระบอก
เหล่ามือปืนจุดเชือกชนวนบนปืนไฟ เปลวไฟลามไหม้จนเกิดควันสีเขียว ก่อนจะจุดดินปืนภายในกระบอก
ปัง ๆ ๆ...
เม็ดเหล็กจำนวนมากพุ่งกระหน่ำไปยังเรือของชาวต้าสือที่อยู่ตรงข้าม
การยิงเป็นแถวอย่างพร้อมเพรียงช่วยชดเชยจุดอ่อนด้านความแม่นยำ ชาวต้าสือที่รอดจากกระสุนปืนใหญ่ต่างได้ลิ้มรสอานุภาพของปืนไฟในทันที
บางคนใบหน้าถูกแรงปะทะจนเละเป็นแผลฉกรรจ์ ดวงตาระเบิด ร้องโหยหวนก่อนล้มลง
บางคนถูกยิงเข้าที่อกจนเลือดเนื้อกระจุย เม็ดเหล็กทะลวงเข้าอวัยวะภายใน ทำลายจนพรุนราวตะแกรง