ต้นเดือนเก้า หญ้าริมทางเหี่ยวเหลือง ใบไม้ร่วงกองทับถม
ข่าวร้ายสารพัดประหนึ่งอุทกภัยและสัตว์ร้ายทะลักลงใต้ มาถึงซิงโจว
มีคนกล่าวว่าหลี่ซื่อฝู่พ่ายแพ้แล้ว ทหารม้าเหล็กต๋าต๋าดุจสายน้ำหลั่งไหล อีกไม่กี่วันก็จะประชิดซิงโจว
ยังมีคนกล่าวว่าหลี่ซื่อฝู่ถูกสังหารแล้ว กองทัพซ่งถูกกวาดล้างจนสิ้น ทหารต๋าต๋าแบ่งกำลังเป็นสองสาย สายหนึ่งบุกซิงโจว อีกสายมุ่งหน้าสู่ฉางอาน
กระทั่งมีคนกล่าวว่า เป้าหมายของต๋าต๋าคือเปี้ยนจิง ทหารม้าเหล็กต๋าต๋าบุกตีที่ใดก็ไร้ผู้ต้านทาน ทำศึกที่ใดก็มีแต่ชัยชนะ
ทุกหนแห่งมีแต่เสียงร่ำไห้ ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
ลมหนาวและน้ำค้างแข็งแต้มสีทั่วถนนซิงโจว มองไปทางใดก็พบแต่ผู้คนหนีตาย
ชาวบ้านพาครอบครัวระหกระเหิน กินอยู่กลางแจ้ง ต้องลิ้มรสความโหดร้ายของศึกสงครามอีกครั้ง
ไม่มีผู้ใดยืนยันได้แน่ชัดว่าหลี่ซื่อฝู่พ่ายแพ้แล้วหรือไม่ ทว่าข่าวลือได้กลบทุกสิ่งจนมิด
ผู้คนเชื่อว่ากองทัพหลวงพ่ายแพ้แล้ว
เพราะในวันที่สองเดือนเก้า มีผู้พบเห็นทหารม้าต๋าต๋าจำนวนมากที่หลิงโจว ทางใต้ของซิงโจวจริง ๆ
ทหารม้าเหล่านั้นเข่นฆ่าและปล้นชิงในหลิงโจว แย่งชิงเสบียงกับสินค้า ทั้งยังลักพาตัวสตรีไป
โลหิตย้อมถนนจนแดงฉาน หลิงโจวสั่นสะเทือนและคร่ำครวญ
วันที่ห้าเดือนเก้า หน่วยสอดแนมหลายคนของกองทัพกงเซิ่งขี่ม้ามาถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่งทางใต้ของหลิงโจว
หลิวหรง หัวหน้าหน่วยสอดแนม เห็นผู้คนล้อมกันอยู่เต็มปากทางเข้าหมู่บ้าน คล้ายกำลังถกเถียงเรื่องใดกัน จึงรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง
“ไป ดูกันหน่อย” หลิวหรงเอ่ย คนหลายคนจึงควบม้าไปยังทางเข้าหมู่บ้าน