กัวฮ่าวเดินอ้อมแอ้มเข้าไปในจวนแม่ทัพ เห็นเด็กหนุ่มวัยสิบกว่าปีกำลังวิ่งออกกำลังกายอยู่ในสนามฝึกกลางลาน จึงตะโกนเรียกเสียงดังว่า “อิ้งเสียง ฝึกอยู่หรือ!”
เยว่อวิ๋นหยุดฝีเท้า ประสานมือคำนับ “คารวะท่านกัวจ่งก่วน!”
“แม่ทัพเยว่าอยู่ที่ใด?”
“กำลังหารือกิจธุระกับผู้อื่นอยู่ด้านในขอรับ”
“ดี ข้ามาหาแม่ทัพเยว่า เจ้าฝึกต่อเถิด”
กัวฮ่าวเดินผ่านโถงด้านหน้าไปยังด้านหลัง
“แม่ทัพเยว่า!”
“เข้ามา!”
กัวฮ่าวเดินเข้าไป เห็นคนอยู่รอบข้างไม่น้อย
มีหลี่เหยียนจากกองงานช่าง ตู้ซงจากกองงานทหาร จ้าวซงจากสำนักตรวจการทหารก็มาด้วย เหล่าชานจวินในจวนแม่ทัพล้วนอยู่ที่นี่ รวมถึงหนิวเกากับหยางไจ้ซิงที่เยว่เฟยพามาจากเหอเป่ย
นอกจากนี้ ยังมีเยลี่ว์อวี๋ตู่ชาวชี่ตันอยู่ด้วย
“คารวะแม่ทัพเยว่า!” กัวฮ่าวกล่าว
ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา กองกำลังของเมืองอันเป่ยได้ผ่านการปรับโครงสร้างใหม่
นับแต่เยว่เฟยมาประจำการ ราชสำนักก็ส่งนายทหารใหม่จากตงจิงมาไม่น้อย
อย่างหลี่เหยียนจากกองงานช่าง ได้ยินว่าเป็นศิษย์คนโปรดของเฉินกุย เชี่ยวชาญการวางแผนสร้างแนวป้องกันทางทหารเป็นอย่างยิ่ง
ในปีนั้น เฉินกุยเป็นผู้กำหนดแนวป้องกันลึกในเหอเป่ยด้วยตนเอง หลี่เหยียนก็มีส่วนร่วมในงานครั้งนั้น
ส่วนจ้าวซงจากสำนักตรวจการทหาร เดิมเป็นขุนนางท้องถิ่น บัดนี้เข้าร่วมสำนักตรวจการทหารแล้ว
ได้ยินว่าเขาเป็นผู้สืบเชื้อสายของจ้าวควงอิ้น เป็นเชื้อพระวงศ์สกุลจ้าว ประพฤติตนรอบคอบไม่บกพร่อง
สำหรับกัวฮ่าว แม่ทัพในสายของอู๋เจี้ย คนเหล่านี้ล้วนแปลกหน้าอยู่ไม่น้อย
กล่าวให้ถูกต้อง กัวฮ่าวมาจากกองทัพตะวันตกรุ่นเก่า
เพราะอู๋เจี้ยสร้างชื่อจากกองทัพตะวันตก