ในยุคโบราณ เมื่อยังไม่มีดาวเทียม การทำศึกในภูเขาด้วยกองทัพขนาดใหญ่ นอกจากกำลังพลแล้ว หลายครั้งยังขึ้นอยู่กับโชคด้วย
เส้นทางเดินทัพของแม่ทัพใหญ่ถือเป็นหัวใจสำคัญยิ่งของสงคราม ท่ามกลางขุนเขาสูงชัน การลาดตระเวนย่อมยากลำบากอย่างยิ่ง
ตลอดสงครามร้อยปีระหว่างซ่งกับซีเซี่ย ทั้งสองฝ่ายต่างเสียเปรียบในการรบกลางหุบเขามาแล้ว
การตั้งรับมีจุดอ่อนสำคัญประการหนึ่ง
เมื่อศัตรูใช้กองกำลังเคลื่อนที่รวดเร็วเข้าจู่โจม ฝ่ายตั้งรับจำต้องคำนึงถึงการคุ้มครองราษฎร เพราะกำลังแรงงานเหล่านั้นไม่อาจสร้างขึ้นใหม่ได้ในเวลาอันสั้น
เรื่องนี้ย่อมทำให้การจัดระเบียบกองทัพฝ่ายตั้งรับล่าช้าไปบ้าง
นับตั้งแต่ซีเซี่ยจู่โจมด้านหลังของกองทัพซ่ง ยึดค่ายฝูหนิงได้ จนกระทั่งประชิดค่ายหมี่จือ ล้วนยืนยันเรื่องทั้งสองข้อนี้
บางทีแผนที่ภูมิประเทศแถบนี้อาจสูญหายไป กองลาดตระเวนจำนวนมากของกองทัพซ่งจึงตรวจไม่พบว่าชาวซีเซี่ยแทรกกำลังออกมาจากช่องเขาอันห่างไกล
อย่างไรก็ตาม กลยุทธ์วางแนวป้องกันของกองทัพซ่งในศึกชิงอิ๋นโจวครั้งนี้ ยังคงเป็นกลยุทธ์ “ค่อย ๆ รุกคืบกลืนกินทีละก้าว” ของฟ่านจ้งเยียน
กล่าวอีกอย่างคือ แผนสร้างเมืองป้อม
ยึดอิ๋นโจวแล้วสร้างป้อมปราการจำนวนมากรอบอิ๋นโจวและทางด้านหลัง เชื่อมอิ๋นโจวเข้ากับพื้นที่ด้านหลังเป็นแนวเดียวกัน
กลยุทธ์นี้มีข้อดีโดดเด่นอย่างยิ่ง คือมีพื้นที่ให้ยืดหยุ่นได้มาก
กองทัพซีเซี่ยอาจตีป้อมปราการได้หนึ่งหรือสองแห่ง แต่หากรุกลึกเข้ามาแล้วไม่อาจเจาะแนวป้องกันชั้นลึกของกองทัพซ่งให้แตกได้ในเวลาอันสั้น ก็อาจตกเข้าไปในวงล้อมของกองทัพซ่ง