ในราชสำนักต้าซ่ง นอกจากคนไม่กี่คนที่ล่วงรู้เรื่องภายในแล้ว ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าจ้าวกวนเจียจะยกทัพโจมตีญี่ปุ่น
ถึงอย่างไร การยกทัพโจมตีญี่ปุ่นก็ยากไม่แพ้ซีอวี้
ราชสำนักสวรรค์มีประสบการณ์มากมายในการยกทัพไปซีอวี้ แต่กลับไม่เคยมีประสบการณ์ยกทัพไปญี่ปุ่นเลย
ยิ่งไปกว่านั้น ในสายตาของชนชั้นสูงแห่งต้าซ่ง ญี่ปุ่นเป็นดินแดนยากจนไร้ผู้คน แม้แต่ต้นหญ้าก็ไม่ขึ้น
ดินแดนยากจนถึงเพียงนั้น เหตุใดจึงต้องส่งกองทัพไปที่นั่นด้วย?
ไปสังหารคนเถื่อนที่นั่นหรือ?
มิใช่สิ้นเปลืองกำลังเปล่า ๆ หรอกหรือ?
ปัญหานี้ก็เหมือนกับที่จักรวรรดิอเมริกาในศตวรรษที่ 21 จะยกทัพไปแอฟริกา
หากอเมริกาบอกว่าจะพิชิตคองโก ทุกคนย่อมอดคิดไม่ได้ว่า อเมริกาจะขายผงซักฟอกอีกแล้วหรือ?
แต่หากรู้ว่าอเมริกาไปเพื่อพิชิตคองโกจริง ๆ มิใช่เพื่อขายผงซักฟอก ย่อมต้องฉงนจนคิดไม่ตก
ชนชั้นสูงแห่งต้าซ่งก็เป็นเช่นนั้น
แน่นอนว่า ชาวต้าซ่งบางส่วนรู้ว่าญี่ปุ่นมีเงินมาก ทั้งยังมีทองคำ แต่ไม่มีผู้ใดรู้ว่าญี่ปุ่นมีเงินและทองคำอยู่มากเพียงใด
สำหรับราชสำนักสวรรค์ ญี่ปุ่นเป็นเพียงเกาะเล็ก ๆ ต่อให้มีมากมาย จะมีสักเท่าใดกันเชียว?
กล่าวโดยสรุป ต่อให้เป็นผู้ปราดเปรื่องที่สุดในต้าซ่ง ยามไม่ล่วงรู้เรื่องภายใน ก็ยังมองไม่เห็นเหตุผลใดที่ต้าซ่งจะยกทัพโจมตีญี่ปุ่น
ดังนั้น ความขัดแย้งระหว่างซ่งกับญี่ปุ่นครั้งนี้ ในสายตาของเหล่าขุนนางแห่งเมืองตงจิงยังคงเป็นเพียงเรื่องของคณะทูต
ทว่ามีน้อยคนนักที่รู้ว่าเรื่องราวบานปลายใหญ่โตแล้ว
ตั้งแต่เดือนสิบ สำนักกิจการทหารและการปกครองก็เริ่มลอบส่งคำสั่งลับไปยังดินแดนเจียงจั่ว ระดมเสบียงอาหารส่วนหนึ่ง
ทั้งยังส่งขุนนางไปตรวจสอบและรวบรวมเรือทะเลจากชาวบ้านในหางโจว