เฝ้าดูแลที่โรงพยาบาลสองวันเต็ม
จี้ซูอี้ก็เริ่มครุ่นคิดว่าจะต้มซุปไก่ดำบำรุงร่างกายให้เสิ่นโย่วหนิงอย่างไร
ที่เสิ่นโย่วหนิงกลายเป็นสภาพเช่นนี้ พูดกันตรง ๆ ก็เพราะเจ้าของร่างเดิมล้วน ๆ
ตอนนี้นางรับบทตามบทของเจ้าของร่างเดิมมา อยากพลิกชะตาก็ต้องชดใช้ความผิดที่เจ้าของร่างเดิมก่อไว้เสียก่อน
"คุณนาย นี่ซื้อจากตลาดเมื่อเช้า สดมากเลยเจ้าค่ะ"
มองดูไก่ดำสดอวบ จี้ซูอี้ผงกศีรษะอย่างพอใจ พับแขนเสื้อขึ้น
แล้วหยิบผ้ากันเปื้อนข้าง ๆ
มาสวมใส่ตนเอง
"คุณนาย งานสกปรกเหนื่อยยากพวกนี้ให้พวกเราทำเถิดเจ้าค่ะ หากคุณนายพลาดทำตัวเองบาดเจ็บ พวกเราคงไม่อาจไปรายงานคุณหนูกับฮูหยินได้"
จี้ซูอี้ชะงักการเคลื่อนไหวที่หยิบมีดทำครัว นางมองดูสมุนไพรต้มซุปชั้นดีในครัว ใจก็ยังแอบเสียวอยู่บ้าง
เมื่อก่อนนางชอบนอนดึก ไม่เคยขาดการให้รางวัลตัวเองด้วยการต้มซุป
ฝีมือสับไก่อาจกล่าวได้ว่าเย็นชากว่าคนที่ฟันปลามาสิบปีในซูเปอร์มาร์เก็ตเสียอีก
แต่สมุนไพรนี่ เมื่อก่อนนางอย่างมากก็ยอมใส่พุทรา เก๋ากี้ราคาถูกหน่อย อะไรที่เหมือนโสมชั้นดีราคาแพงน่ะ จี้ซูอี้ไม่กล้าแม้แต่จะคิด
หากสรรพคุณยาขัดแย้งกัน นางทำให้เสิ่นโย่วหนิงร่างอ่อนแอคนนี้อาเจียน ท้องเดิน ท้องร่วง นั่นก็คือการสร้างแต้มบุญคุณแบบย้อนศรน่ะสิ
"จะให้พวกเจ้าทำทั้งหมดได้อย่างไรกัน โย่วหนิงเป็นภรรยาของฉัน"
"ภรรยาฉันอยู่โรงพยาบาล ฉันลงครัวต้มซุปไก่ด้วยตัวเองมันมีความหมายไม่เหมือนกัน"
จี้ซูอี้คิดหาวิธีพบกันครึ่งทาง
"ไม่อย่างนั้น ฉันสับไก่ให้ พวกเจ้าแล้วค่อยต้มดีไหม แบบนี้ก็ถือว่าฉันมีส่วนร่วม"