ลู่เสี่ยวถังสะพายกระเป๋านักเรียนใบน้อย นั่งอยู่ในรถของพี่รอง มือยังถือไอแพด กำลังพองแก้มขาวยุ้ยทั้งสองข้างด้วยท่าทางจริงจัง เปิดดูเว็บเพจ
ในฐานะเด็กหญิงที่ฉลาด เธอเพิ่งจะสามขวบกว่า แต่รู้จักอักษรจีนมากกว่าห้าพันตัวแล้ว อินเทอร์เน็ตเล็ก ๆ นี่ ใช้ยังไงก็สบาย!
︿(￣︶￣)︿ ภูมิใจ~~~~
เว็บเพจที่เปิดอยู่ตอนนี้ แสดงกระทู้ถาม-ตอบอยู่
"อีกครึ่งเดือนโลกจะแตกแล้ว ควรซื้ออะไรดี?"
ใช่แล้ว คำถามนี้เป็นของลู่เสี่ยวถังนั่นเอง
ตอนแรก กระทู้นี้ยังไม่มีคนดูเท่าไหร่ หลังจากนั้นก็ค่อย ๆ มีคนเข้ามาดู มีคนเข้ามาตอบ
"โลกแตกนี่มนุษย์ทั้งโลกจะตายหมดเลยไหม?"
ลู่เสี่ยวถังตอบอย่างจริงจัง: "ไม่ใช่ จะเกิดภัยพิบัติที่น่ากลัวมากมาย"
"แน่นอนว่าต้องเป็นอาหารก่อนเลย ดีที่สุดคือแบบที่เก็บไว้ได้นาน ๆ บิสกิตอัดแท่ง แถบพลังงาน อาหารกระป๋องคือตัวเลือกที่ดีที่สุด..."
"อย่าลืมตุนยาด้วยนะ ตอนที่มีการระบาด ยาหลียนฮวาชิงเวินแคปซูลพุ่งไปราคาเท่าไหร่แล้ว? ยาแก้หวัด ยาแก้อักเสบ ยาแก้ปวด ควรมีติดบ้านไว้ประจำ"
"แล้วยังต้องดูด้วยว่าโลกแตกแบบไหนนะ? อุณหภูมิสูงและหนาวจัดทำให้ระบบไฟฟ้าล่มง่าย ควรเตรียมเครื่องปั่นไฟไว้หลาย ๆ เครื่อง น้ำมันดีเซล น้ำมันเบนซิน ถ่านหินอะไรพวกนี้ก็ต้องเตรียมไว้บ้าง ตอนนั้นสิ่งเหล่านี้จะเป็นแหล่งพลังงาน"
"อย่าลืมของใช้สุขอนามัยด้วยนะ กระดาษชำระ เจลล้างมือ น้ำยาซักผ้า... ของพวกนี้ก็ขาดไม่ได้"
ลู่เสี่ยวถังมองดูคำตอบที่ช่วยกันออกความคิดเห็นใต้กระทู้ พยักหน้าราวกับกำลังครุ่นคิด แล้วจดจำทั้งหมดนี้ไว้ในใจ
รถแล่นผ่านถนน ผ่านตึกสูงระฟ้าเรียงราย เมื่อผ่านสนามบิน ลู่เสี่ยวถังกวาดสายตาไปนอกหน้าต่าง ดวงตากลมโตดำขลับเป็นประกายของคุณหนูพลันเบิกกว้าง เธอรีบตบพนักเก้าอี้คนขับสองที
"พี่รอง! พี่รอง!"
ลู่เสี่ยวถังชี้ออกไปนอกหน้าต่างรถ: "ดูเร็วดูเร็ว! นั่นใช่พี่สามหรือเปล่า?"
สิ่งที่เห็นคือเงาร่างสูงโปร่งคนหนึ่ง สวมเสื้อฮู้ดสีดำที่ลู่เสี่ยวถังคุ้นตาอย่างยิ่ง กับกางเกงยีนส์ที่ซักจนสีซีด มือลากกระเป๋าเดินทางกำลังเดินเข้าไปในสนามบิน
ลู่เสี่ยวถังลนลานขึ้นมาทันที
พี่สามจะไปไหน?
เธอกว่าจะเรียกพี่สามกลับมาจากต่างประเทศได้แทบแย่ หรือว่าพี่สามจะไปต่างประเทศอีก?
ช่วงเวลาเดียวกันในชาติก่อน พี่สามกำลังแข่งที่ต่างประเทศ หลังจากแข่งจบก็กลับประเทศ แล้วโลกแตกก็มาถึง
ข้างนอกฝนตกหนัก ลู่เสี่ยวถังเห็นข่าวในทีวี ผู้คนมากมายติดอยู่ที่ต่างประเทศเพราะฝนตกหนักจนสนามบินหยุดบิน กลับมาไม่ได้ ตอนนั้นเธอยังโล่งอกตบอกน้อย ๆ ดีแล้วที่พี่สามกลับมาเร็ว
แต่ชาตินี้ เธอเรียกพี่สามกลับมาก่อนล่วงหน้าแล้ว เหตุการณ์ได้เปลี่ยนไปจากชาติก่อนแล้ว ถ้าพี่สามไปต่างประเทศอีก เกิดโลกแตกมาถึงก่อนกำหนด หรือเกิดเรื่องอื่นขึ้น... พี่สามจะกลับมาไม่ได้หรือเปล่า?
ใบหน้าเล็ก ๆ ของลู่เสี่ยวถังเครียดขึ้นมาทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้าง หมัดน้อย ๆ ทั้งสองข้างกำแน่น
ไม่ได้เด็ดขาด! เธอจะไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก!
"พี่รองจอดรถเร็วเข้า รีบไปขวางพี่สามไว้!"
ลู่เสี่ยวถังร้อนใจจนดิ้นไม่หยุดบนเบาะ มือเล็ก ๆ สองข้างตบเบาะรถดังป้าบ ฝ่ามือขาวยุ้ยตบจนแดง
"ได้ ๆ ๆ พี่รองจะหาที่จอดเดี๋ยวนี้แหละ!"
ลู่หมิงเยวียนตกใจกับท่าทางของเธอ รีบหมุนพวงมาลัย หาที่จอดริมถนนแล้วจอดให้สนิท
ทันทีที่รถจอด ลู่เสี่ยวถังก็เหมือนปลาไหลตัวลื่น ๆ "ฟิ้ว" ลงจากรถ
"ฮือ... พี่สาม! พี่สามอย่าไปนะ!"
ลู่เสี่ยวถังก้าวขาสั้น ๆ ทั้งสองข้าง วิ่งตึงตังเข้าไปในสนามบิน แล้วพุ่งเข้าหาลู่หมิงอวี่อย่างแม่นยำ สองแขนกอดขาของอีกฝ่ายแน่น เกาะทั้งตัว
ลู่หมิงอวี่กำลังลากกระเป๋าเดินทางเข้าไปในสนามบิน จู่ ๆ ขาก็หนักขึ้น แทบจะถูกดึงจนเซถลา
ก้มหน้าลง ก็เห็นใบหน้าเล็ก ๆ คุ้นเคยของเด็กหญิง แก้มขาวยุ้ยพองฟูเหมือนปลาปักเป้า ดวงตามีประกายน้ำตา
ลู่หมิงอวี่งุนงงไปทั้งตัว: "เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?"
ลู่เสี่ยวถังหยุดร้องทันที ทำหน้าขรึม มองลู่หมิงอวี่อย่างจริงจัง:
"ดีแล้วที่น้ำตาลอยู่ที่นี่ ไม่งั้นจะรู้ได้ไงว่าพี่สามคิดจะหนี!"
"พี่สาม หนีไปต่างประเทศก็ไม่มีประโยชน์หรอก ตอนโลกแตก ต่างประเทศก็มีแต่แผ่นดินไหวกับสึนามิทุกวัน ศพเต็มไปหมด น่ากลัวววว~~~มากกก~~~~"
"แถมคนที่นั่นยังมีปืนอีก ฟิ้วฟิ้วฟิ้ว ปังปังปัง อันตรายกว่าในประเทศหลายเท่า!"
ลู่เสี่ยวถังยื่นมืออ้วน ๆ เล็ก ๆ สองข้าง ทำท่ายิงปืน สุดท้ายทำสีหน้า "ฉันทำเพื่อพี่นะ" พยักหน้าให้ลู่หมิงอวี่อย่างหนักแน่น
ลู่หมิงอวี่: "............"
ลู่หมิงอวี่สูดลมหายใจลึก หลอดเลือดที่ขมับเต้นตุ๊บ ๆ ขบกราม: "เธอแต่งเรื่องจนติดงอมแงมแล้วสินะ?"
เขาหน้าหงุดหงิด พอดีเห็นลู่หมิงเยวียนมา จึงไม่เกรงใจเลย งัดเด็กหญิงออกจากขา แล้วผลักไปทางลู่หมิงเยวียน
"รีบพาเธอกลับไป อย่ามากวนฉัน!"
พูดจบ เขาก็หันหลังจะเดินไป
ลู่เสี่ยวถังเห็นว่าลู่หมิงอวี่ใจแข็งจะไปให้ได้ ร้อนใจจนแทบกระทืบตีน
สมองน้อยหมุนติ้ว ทันใดนั้น หลอดไฟในหัวก็ "ปิ๊ง" สว่างขึ้น—
"รีบมาจับคนลักพาตัวเร็ว! รีบมาจับคนลักพาตัว! อย่าให้เขาหนีไปได้!"
ลู่เสี่ยวถังพุ่งเข้าใส่ทันที กอดขาลู่หมิงอวี่ไว้ทั้งตัวเกาะแน่นเหมือนโคอาล่า แล้วแหกปากร้องสุดเสียง!
เสียงกรีดร้องใส ๆ กังวานไปถึงฟ้า สะท้อนไปทั่วสนามบิน
ผู้คนที่ผ่านไปผ่านมาต่างหยุดฝีเท้า มองมาทางนี้พร้อมกัน
"ลู่! เสี่ยว! ถัง!"
ลู่หมิงอวี่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน หน้าดำเหมือนก้นหม้อ
ลู่เสี่ยวถังไม่สนใจเขาสักนิด หลับตาร้องลั่น:
"คนลักพาตัวจะขายหนูน้ำตาลแล้ว! ช่วยด้วย—! หนูน้ำตาลไม่อยากถูกขาย—!"
ลู่หมิงเยวียนยืนห่างไปไม่กี่ก้าว ไม่ได้คิดจะเข้ามาช่วยเลย แถมยังยืนกอดอกเลื่อนแว่นตาด้วยท่าทีสบายอารมณ์ มุมปากมีรอยยิ้มจาง ๆ ดูการแสดงอย่างตั้งใจ
พนักงานสนามบินหลายคนตกใจ รีบวิ่งตรงมาทางนี้
ลู่เสี่ยวถังเล่นใหญ่ขึ้นทันที ขาสั้น ๆ สองข้างถีบอากาศ ส่ายตัวไปมา เสียงร้องไห้มีลูกเล่นเป็นลูก:
"ไอ้เลว! ไอ้คนลักพาตัว! รีบมาคนเร็ว จับคนลักพาตัวคนนี้ ช่วยหนูน้ำตาลด้วย—!"
ลู่หมิงอวี่โมโหจนเอื้อมมือไปงัดเธอ ในใจทั้งร้อนใจทั้งหัวเสีย
ก็ไม่รู้ว่าเจ้าตัวเล็กนี่เอาแรงมาจากไหน เหมือนแผ่นแปะยา ติดอยู่ที่ขาเขางัดยังไงก็ไม่ออก
พนักงานรีบมาถึง เข้าล้อมทั้งสามไว้อย่างรวดเร็ว
ลู่เสี่ยวถังรีบกระพริบตาถี่ ๆ บีบน้ำตาออกมาจนแฉะ จากนั้นเธอก็ทำปากแบะ เงยหน้าน้ำตาคลอขึ้นมองพนักงานอย่างน่าสงสาร
เสียงของเด็กหญิงอ่อนหวานจนบีบน้ำได้ ฟ้องอย่างน่าเวทนาสุด ๆ: "คุณน้าช่วยหนูน้ำตาลด้วย... คนเลวคนนี้จะขายหนูน้ำตาล..."
สายตาของพนักงานคมกริบขึ้นทันที มองลู่หมิงอวี่ด้วยแววตาที่แทบจะมีคำว่า "ไร้ยางอาย ชั่วช้าสามานย์" ตัวโต ๆ แปะอยู่บนหน้า
พนักงานที่เป็นหัวหน้าก้าวมาใกล้ลู่หมิงอวี่ สีหน้าเคร่งขรึม: "คุณครับ ขอความร่วมมือในการสอบสวนด้วย"
ลู่หมิงอวี่สูดลมหายใจลึก ขมับเต้นตุ๊บ ๆ : "เธอเป็นน้องสาวของผม..."
"โกหก!" ลู่เสี่ยวถังโต้กลับทันที เสียงใสดังชัด ส่ายหัวน้อย ๆ รัว ๆ "หนูน้ำตาลไม่รู้จักเขา! หนูน้ำตาลไม่เคยเจอคนนี้มาก่อน!"
พนักงานขมวดคิ้ว พูดอย่างระมัดระวัง: "คุณครับ ถ้าคุณบอกว่าเธอเป็นน้องสาวของคุณ ช่วยแสดงหลักฐานให้ดูหน่อย... เช่น ในโทรศัพท์คุณน่าจะมีรูปถ่ายกับเด็กใช่ไหมครับ?"
"ใช่แล้ว ๆ! ถ้าเป็นพี่ของหนูน้ำตาล ในโทรศัพท์ต้องมีรูปกับหนูน้ำตาลแน่ ๆ!" ลู่เสี่ยวถังพยักหน้ารัว
เธอเอียงคอเล็กน้อย เงยหน้ามองลู่หมิงอวี่ กระพริบตากลมโตไร้เดียงสา ดูใสซื่อบริสุทธิ์:
"พี่ใหญ่คนนี้ มีรูปถ่ายกับหนูน้ำตาลไหมคะ?"
ลู่หมิงอวี่: "............"
ลู่หมิงอวี่เอาออกมาให้ดูไม่ได้จริง ๆ
เขาเกลียดลู่เสี่ยวถังมาตลอด จะมีรูปถ่ายกับเธอได้ยังไง?
ถึงขนาดที่เพื่อเลี่ยงการเจอหน้ากับเจ้าตัวเล็กนี่ ปกติเขาไม่ได้อยู่ที่ศูนย์ฝึก ก็ออกไปแข่งต่างประเทศ ลู่เสี่ยวถังโตมาถึงสามขวบ จำนวนครั้งที่เขาได้เจอเธอนับนิ้วก็ได้