ขนเมืองหลวงไปครึ่งเมือง ก่อนทะลุมิติไปยุคเจ็ดศูนย์

ตอนที่ 26 หลังขนของไปครึ่งราชวัง ฉันก็ทะลุมิติมายุคเจ็ดศูนย์

7 นาที· 1.5K คำ

เหล่าปัญญาชนที่ตามมาข้างหลังเห็นภาพนี้จนชินเสียแล้ว

ต้องรู้ก่อนว่าโจวม่านม่านไม่เคยไว้หน้าใครในจุดพักปัญญาชน แต่กลับยอมลดท่าทีให้สือเยี่ยนเพียงคนเดียว

ทว่าสือเยี่ยนกลับไม่หวั่นไหวเลยสักนิด ปฏิบัติต่อทุกคนในจุดพักปัญญาชนอย่างเฉยชา

พวกปัญญาชนชายอย่างพวกเขายังแอบพนันกันด้วยซ้ำว่าโจวม่านม่านจะพิชิตดอกไม้สูงส่งดอกนี้ได้หรือไม่

แต่ส่วนใหญ่ก็ยังค่อนข้างมั่นใจในตัวโจวม่านม่าน อย่างไรเสีย ผู้หญิงที่ทั้งมีเงิน มีเส้นสาย แถมยังหน้าตาสะสวยอย่างเธอ เรียกได้ว่าเป็นของหายากอย่างแท้จริง

ถึงจะเอาแต่ใจแบบคุณหนูไปบ้าง แต่เธอก็มีทุนให้ทำแบบนั้นนี่นา!

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่ดูขนมกระต่ายขาวลูกอมนม ช็อกโกแลตนำเข้าจากต่างประเทศ ลูกพีชเหลืองกระป๋อง บิสกิต เนื้อกระป๋องที่เธอมีให้กินไม่ขาด แถมยังได้กินข้าวสารขัดสีทุกมื้อ แล้วยังซื้อเนื้อสารพัดชนิดได้ทันทีที่เข้าเมือง

พวกปัญญาชนอย่างพวกเขาเดิมทีก็เป็นคนเมือง ย่อมรู้ดีว่าของมีค่าพวกนี้หายากแค่ไหน ต่อให้มีเงินมีคูปองก็ไม่มีที่ให้ซื้อจริง ๆ!

เพราะอย่างนี้แทบทุกคนในจุดพักปัญญาชนจึงคอยเอาอกเอาใจโจวม่านม่าน จะทำยังไงได้ พวกเขารู้จักคนมีความสามารถไม่มากนัก ในเมื่อมีคนอยู่ตรงหน้าแล้ว จะไม่รีบผูกมิตรไว้ได้ยังไง?

บางทีสักวันอาจต้องหวังพึ่งเธอช่วยเหลือก็ได้

แน่นอนว่า มีปัญญาชนชายบางคนที่อยากลัดขั้นตอนจนแทบอยากสวมรอยเป็นสือเยี่ยน พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่ามีของดีวางอยู่ตรงหน้าแล้ว สือเยี่ยนยังจะวางท่าอะไรอีก?

แม้ตอนนี้ครอบครัวของสือเยี่ยนจะดูมีฐานะพอใช้ อย่างน้อยทุกหนึ่งหรือสองวันก็ได้กินข้าวสารขัดสีสักมื้อ ดีกว่าคนอื่น ๆ มาก แต่ก็เทียบกับโจวม่านม่านไม่ได้เลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป