ให้เธอมาเป็นเมียปลอม กลายเป็นคนแต่งเพลงให้เธอซะงั้น?

ตอนที่ 2 ภรรยาดาราดังกับสามีแม่บ้าน

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

หลังจากเดินซื้อของในซูเปอร์มาร์เก็ตอย่างครบครัน ลู่หรานก็แบกถุงอาหารมากมายกลับมายังวิลล่า

วิลล่าหลังนี้ในนครมั่ว แม้ในนามจะเป็นบ้านเล็กๆ ของสองคน แต่จริงๆ แล้วเซินเยว่เกอแทบจะไม่กลับมาอยู่เลย

เดือนหนึ่งกลับมาไม่กี่วัน ส่วนใหญ่เวลาก็ออกไปทำงานต่างจังหวัดมากกว่า

ลู่หรานถึงกับรู้สึกว่าบ้านหลังนี้เหมือนโรงแรมระยะยาวของเธอในนครมั่วมากกว่า

สรุปคือเวลาส่วนใหญ่ ลู่หรานก็อยู่คนเดียวในวิลล่าส่วนตัวนี้

โดยเฉพาะเดือนที่ผ่านมา เซินเยว่เกอไม่กลับมาแม้แต่ครั้งเดียว และก่อนหน้านี้ที่กลับมาแต่ละครั้งก็แค่รีบมานอนค้างคืนแล้วก็รีบจากไป

ลู่หรานกับเซินเยว่เกอ พูดว่าเป็นสามีภรรยากัน แต่จริงๆ แล้วเหมือนเพื่อนร่วมห้องมากกว่า

แต่ลู่หรานบอกว่าเขาเข้าใจดี

นักร้องสาวชื่อดังระดับท็อป เธอยุ่งไม่ใช่เรื่องปกติเหรอ!

ยิ่งยุ่งยิ่งดี ถ้าว่างเมื่อไหร่ ลู่หรานคงต้องเป็นกังวลเรื่องความปลอดภัยของเงินก้อนสุดท้ายของเขา

วงการบันเทิงมันก็แบบนี้ เรื่องวุ่นๆ เต็มไปหมด

เข้าใจได้!

ขอแค่ไม่กระทบเงินสิบล้านของเขา ทุกอย่างคุยกันได้

ลู่หรานผูกผ้ากันเปื้อน จัดการกับวัตถุดิบอย่างช่ำชอง

ชาติก่อน ลู่หรานเป็นมนุษย์เงินเดือนที่ทำงานล่วงเวลาทุกคืนจนดึก กินข้าวกล่องรวมมิตรทุกวัน ขนาดเรื่องข้ามชาติ ลู่หรานยังเคยสงสัยว่าเป็นเพราะกินข้าวกล่องรวมมิตรแล้วอาหารเป็นพิษจนข้ามชาติมา

ดังนั้นชาตินี้ ลู่หรานจะทำอะไรก็ต้องคำนึงถึง...ท้องของตัวเองก่อน

กว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ก็ทำให้เขามีนิสัยดีๆ ในการกลับมาทำอาหารเย็นหลังเลิกงาน

“ซู่ซู่~”

พร้อมกับการผัดต้นหอม ขิง กระเทียม และเครื่องปรุงต่างๆ ลู่หรานเทซี่โครงหมูสดลงไปในกระทะ กลิ่นหอมโชยมาทันที

ลู่หรานฮัมเพลงชาติก่อนเบาๆ อารมณ์ดีมาก

ตอนนี้เขาคือมีระบบในมือ มีทั้งโลก

ก่อนหน้านี้บนถนน เขายังไม่ได้ศึกษาระบบ ตอนนี้ถือโอกาสตอนกำลังตุ๋นซี่โครง ลู่หรานก็ลองศึกษาระบบอย่างละเอียดอีกครั้ง

ในระบบมีการกล่าวถึง[ค่าความนิยม] และนอกจากใช้ค้นหาแล้ว ค่าความนิยมยังสามารถแลกเปลี่ยนสิ่งบันเทิงอื่นๆ ได้อีกด้วย

เพียงแต่ตอนนี้ค่าความนิยมของเขายังเป็นศูนย์อยู่

ลู่หรานกวาดตามองคร่าวๆ ของข้างในมีสารพัด ทั้งเทคนิคการกำกับขั้นสูง เทคนิคการแต่งเพลงขั้นสูง 《ไซอิ๋ว》ฉบับเต็มพร้อมคำอธิบาย ฯลฯ

เดี๋ยวนะ...นี่จะให้เขาเดบิวต์เหรอ?

ลู่หรานส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว ทิ้งความคิดนี้ไป

ข้ามชาติมาแล้ว ก็นอนเฉยๆ ไปแล้ว จะให้สบายๆ หน่อยไม่ได้เหรอ?

วงการบันเทิงน้ำลึกมาก ลู่หรานรู้ตัวเองว่าควบคุมไม่ไหว

ไม่เห็นหรือไงว่าเซินเยว่เกอที่เป็นดาราดังขนาดนั้น ยังกลับบ้านไม่ได้ทั้งวันทั้งคืน

แถมถ้าเป็นดาราวงการบันเทิง ก็จะมีพวกปาปารัสซี่ นักข่าวข่าวลือ ฯลฯ คอยจ้องเธอด้วยแว่นขยายทุกวัน แม้แต่ความเป็นส่วนตัวพื้นฐานก็ไม่มี

และระบบก็บอกว่า การได้รับค่าความนิยมนี้ แค่ผลงานที่เรามีส่วนร่วมสร้างก็ถือว่ามีสิทธิ์

ถ้าฉันขายให้คนอื่นหรือให้เซินเยว่เกอ แล้วเธอร้องเพลงจนโด่ง ก็ถือเป็นค่าความนิยมด้วย

ตอนนั้นแลกอะไรอย่างเช่น《ไซอิ๋ว》《มังกรฟ้าทลายภพ》เป็นต้น วรรณกรรมชื่อดัง ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะรวยแบบอิสระ

แถมต่อให้ตอนนี้ไม่ทำอะไรเลย อีกปีหนึ่งก็มีเงินสิบล้านจากเซินเยว่เกอ แค่นั้นก็พอแล้ว

ถือโอกาสตอนในหม้อยังตุ๋นซี่โครงอยู่ ลู่หรานก็ใช้โทรศัพท์มือถือเรียบเรียงทำนองเพลง《ความฝันแรกเริ่ม》แบบง่ายๆ แล้วส่งไปยังอีเมลของเหล่านักแต่งเพลงที่รับผลงานในแพลตฟอร์มดนตรีพันพันติง

ในตอนที่ลู่หรานเพิ่งจะส่งเพลงออกไป ปิดโทรศัพท์ และเตรียมจะทำไข่เจียวพริกหยวกบนเตาแก๊สอีกเตา จู่ๆ ด้านหลังก็มีเสียงผู้หญิงเย็นชาๆ ดังขึ้น แต่ในเสียงนั้นแฝงไปด้วยความเหนื่อยล้าเล็กน้อย

“กำลังทำอะไรอยู่?”

“โอ้ย!”

ลู่หรานตกใจกับเสียงที่ดังมาจากด้านหลังจนมือสั่น ไข่ในมือเกือบจะหลุดมือ

เขาหันกลับไปอย่างรวดเร็ว พบว่าเซินเยว่เกอมายืนอยู่ที่ประตูครัวตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

เธอสวมชุดนอนเรียบง่าย ผมสยายตามสบาย ในดวงตาสวยๆ คู่นั้นแฝงความเหนื่อยล้า แต่ก็ไม่อาจปกปิดความงามที่ทั้งผู้หญิงและผู้ชายต้องตกหลุมรักได้

ในโลกที่ความงามคือชัยชนะนี้ เซินเยว่เกอมีทุนที่ภาคภูมิใจจริงๆ

เธอยืนอยู่ตรงนั้นเงียบๆ ลู่หรานก็รู้สึกว่าทั้งครัวดูสวยงามขึ้นอีกหนึ่งส่วน

“เธอ...เธอกลับมาได้ยังไง?” การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเซินเยว่เกอทำให้ลู่หรานพูดอะไรไม่ออกชั่วขณะ ได้แต่ถามออกไปโดยไม่รู้ตัว

ได้ยินคำพูดของลู่หราน เซินเยว่เกอขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่เสียงยังราบเรียบ: “บ้านฉันเอง ฉันจะกลับไม่ได้เหรอ?”

ลู่หรานรู้ตัวว่าตนถามมากเกินไป รีบยิ้มปลอมกลบเกลื่อนความเขินอาย: “ได้สิ ได้แน่นอน! ฉันแค่แปลกใจนิดหน่อย”

จากนั้นก็รีบถามต่อ: “พี่สาว รุ่นพี่ กินข้าวเย็นหรือยัง? กินด้วยกันไหม?”

ในขณะที่ถาม ลู่หรานก็เหลือบมองเซินเยว่เกอ

อืม! ดูเหมือนจะผอมลงกว่าครั้งที่แล้วนิดหน่อย แถมดูเหมือนจะมีรอยคล้ำใต้ตาด้วย แสดงว่าช่วงนี้พักผ่อนไม่ค่อยดี

เดี๋ยวนะ...หรือว่าเซินเยว่เกอเจอปัญหาเข้าจริงๆ กันแน่ ไม่งั้นก่อนหน้านี้ ขอเก็บเงินก้อนสุดท้ายก่อนดีไหม?

เซินเยว่เกอมองซี่โครงหมูน้ำตาลที่ลู่หรานทำกับไข่เจียวพริกหยวกที่กำลังทำอยู่ ดูน่ากินมาก

“ก็ได้”

สองคำหลุดออกจากปากของเธอ จากนั้นเธอก็เดินไปที่ห้องนั่งเล่น นั่งลงบนโซฟาอย่างหมดเรี่ยวแรง หลับตาลง พร้อมกับนวดขมับเบาๆ

ลู่หรานมองสภาพของเซินเยว่เกอ ในใจก็อดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้

จากประสบการณ์สองเดือนที่สังเกตเซินเยว่เกอ ลู่หรานสัมผัสได้ว่าเซินเยว่เกอมีอะไรผิดปกติ

หรือว่า...ประจำเดือนมา?

ยึดหลักพูดน้อยผิดน้อย ลู่หรานก็ปิดปากทันที

ส่วนคำว่า ‘ก็ได้’ ที่ผู้หญิงพูดออกมา เธอต้องเตรียมอาหารเพิ่มอีกหนึ่งที่เสมอ

ลู่หรานรีบทำไข่เจียวพริกหยวกเสร็จ แล้วก็เพิ่มเมนูเห็ดหอมผัดหมูกับผัดผักอีกสองจาน

แต่ระหว่างทำอาหาร ในใจลู่หรานก็เริ่มคิดไปต่างๆ นานา

“ดูท่าแล้วน่าจะเป็นเรื่องงาน โดนปล่อยข่าวเสียหาย? โดนคู่แข่งกดดัน? แต่ยังไงก็เถอะ ขออย่าเพิ่งล้มดังสนั่นเลยนะรุ่นพี่ ไม่งั้นตอนนั้นเงินสิบล้านของฉันจะไปทวงใครดี”

ลู่หรานตัดสินใจ หลังกินข้าวเสร็จ เขาจะขึ้นอินเทอร์เน็ตหาข่าวบันเทิง ดูว่าแม่ทองคำของตัวเองเจอเรื่องเดือดร้อนอะไรหรือเปล่า

“รุ่นพี่ กินข้าวได้แล้ว” ลู่หรานตะโกนไปที่ห้องนั่งเล่น แล้วก็ยกกับข้าวหลายจานขึ้นโต๊ะ

เซินเยว่เกอลืมตาขึ้นช้าๆ เดินมาที่โต๊ะอาหารแล้วนั่งลง

สองคนนั่งเงียบๆ ไม่พูดกัน ลู่หรานก็ไม่กล้าลงมือก่อน ได้แต่กินข้าวเงียบๆ

ฝีมือทำอาหารของลู่หรานดีจริงๆ

เซินเยว่เกอถึงแม้จะไม่อยากอาหาร แต่ก็กินมากกว่าปกติเล็กน้อย

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารอึมครึมไปหน่อย ลู่หรานเป็นฝ่ายพูดก่อน พยายามหาเรื่องคุย: “รอบนี้กลับมา อยู่สองสามวันหรือพรุ่งนี้ไปเลย?”

เซินเยว่เกอใช้ตะเกียบเขี่ยข้าวในชาม ไม่เงยหน้า น้ำเสียงก็ไม่ได้ขึ้นลงมากนัก: “แล้วแต่สถานการณ์”

“โอ้!”

เซินเยว่เกอพูดจบหนึ่งประโยคก็ทำให้บทสนทนาจบลง ลู่หรานก็รู้จักกาลเทศะ ไม่ถามเพิ่ม

แต่ลู่หรานก็แอบบ่นในใจ: แม้แต่เรื่องตารางงานยังไม่แน่นอน แสดงว่าเรื่องคราวนี้ไม่เล็กแน่นอน!

เดี๋ยวต้องเสิร์ชหาดูว่าเกิดอะไรขึ้น ขออย่าเป็นวิกฤตการเงินเลย

หลังกินข้าวเสร็จ เซินเยว่เกอวางช้อนตะเกียบ พูดเบาๆ ว่า ‘ขอบคุณ’ แล้วก็ลุกขึ้นกลับห้องนอนของตัวเอง ประตูก็ปิดลงพร้อมเสียง ‘คลิก’

ลู่หรานมองประตูห้องนอนที่ปิดสนิทของเซินเยว่เกอ ลูบคางตัวเอง

“ไม่ได้การ ต้องรีบหาข้อมูลให้ชัดเจน”

ลู่หรานรีบเก็บล้างจานชาม จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดเวยปั๋ว

นิ้วปัดบนหน้าจออย่างรวดเร็ว ไม่นาน ข่าวบันเทิงหลายข่าวที่ถูกปักหมุดไว้ก็ปรากฏขึ้น:

[เดือด! นักร้องดังเซินเยว่เกออัลบั้มใหม่ยอดขายห่วย เทพธิดาแห่งเสียงเพลงสมชื่อหรือไม่!]

[ร้อน! งานแฟนมีตติ้งของเซินเยว่เกอ โดนสงสัยว่านางเป็นดาราใหญ่!]

[ร้อน! คนวงในแฉ: เซินเยว่เกอกลั่นแกล้งน้องใหม่ในค่าย!]

...

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป