เช้าวันรุ่งขึ้น ทุกคนออกจากบ้านกันอีกครั้ง
เป้าหมายของวันนี้มีเพียงอย่างเดียว นั่นคือซอมบี้ขั้นห้า
ตอนนี้ทุกคนในทีมอยู่ในขั้นสี่สูงสุดกันหมดแล้ว คริสตัลพลังที่มีประโยชน์ต่อพวกเขาจึงเหลือเพียงขั้นห้าเท่านั้น
ถึงคริสตัลพลังขั้นอื่นจะไม่ค่อยมีประโยชน์กับพวกเขาแล้ว แต่หยางปินก็ยังให้ทุกคนเก็บเท่าที่จะเก็บได้ทุกครั้ง
อย่างไรเสียทั้งหมดก็เป็นพลังงาน ย่อมต้องมีประโยชน์อย่างอื่น หรือไม่แน่อาจมีวิธีหลอมรวมให้กลายเป็นคริสตัลพลังขั้นสูงก็ได้
ตอนนี้ซอมบี้ขั้นห้ายังมีจำนวนน้อยมาก อีกทั้งพวกเขาก็กวาดล้างซอมบี้ระดับสูงแถวนี้ไปหมดแล้ว วันนี้ทุกคนจึงเตรียมเดินทางไปให้ไกลขึ้นอีกหน่อย
บนถนนสายหนึ่ง ทั้งเจ็ดคนขี่จักรยานพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
จักรยานพวกนี้พวกเขาเจอระหว่างทาง ใช้งานได้ดีทีเดียว ไม่ต้องเติมน้ำมัน ไม่ส่งเสียงดัง แถมยังเร็วอีกด้วย
อย่าคิดว่าขี่จักรยานแล้วจะช้า ของแบบนี้ต้องดูว่าใครเป็นคนขี่ ถ้าปั่นจนบันไดกลายเป็นภาพติดตาได้เหมือนพวกเขา ความเร็วก็พุ่งฉิวราวกับสายลม
แน่นอนว่า...ขี่เร็วขนาดนั้น ถ้าล้มขึ้นมาก็เจ็บเอาเรื่องเหมือนกัน...
ขณะที่ทุกคนกำลังปั่นกันอย่างเพลิดเพลิน เงาร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากแถบต้นไม้ทางซ้ายอย่างกะทันหัน ชนเข้ากับเฉินห่าวที่ขี่อยู่ทางซ้ายเต็มแรง
จากนั้นเฉินห่าวก็ชนหยางปิน หยางปินชนหูเหวินเลี่ยง ทุกคนล้มระเนระนาดลงกับพื้น
ส่วนจ้าวคุนกับคนอื่น ๆ ที่ตามมาข้างหลังก็เบรกไม่ทัน ชนท้ายกันเป็นทอด ๆ ซ้ำเติมหยางปินและคนอื่นเข้าไปอีก
“โธ่เว้ย...ตัวอะไรพุ่งวาบมาเมื่อกี้วะ!” เฉินห่าวกุมก้น สีหน้าไม่สบอารมณ์