ใต้ภูเขาฟู่สือ...
หยางปินกับพวกขุดคริสตัลพลังของอสูรผิวแดงออกมาจนหมด แล้วเก็บศพของผู้ที่อยู่ระดับอวี้เหิงใส่แหวนมิติ
ตอนนี้แหวนมิติของหยางปินเต็มไปด้วยคริสตัลพลัง จึงเก็บศพได้ไม่มาก ทำได้แค่เก็บศพของผู้ที่อยู่ระดับอวี้เหิงเท่านั้น
ดีที่ยังมีศพอีกหลายร้อยร่างอยู่ที่ม่อตู ไม่ต้องห่วงเรื่องเสบียงของเสี่ยวซวิ่นกับพวกมัน
อสูรผิวแดงแข็งแกร่งกว่าพวกมันมาก พวกมันกินทีเดียวได้ไม่เยอะนัก ปกติศพหนึ่งร่างต้องแบ่งให้นกห้าตัวกิน กินเสร็จแล้วยังต้องใช้เวลาย่อยอีกหลายวัน
ศพหลายร้อยร่างเพียงพอให้พวกมันกินได้นานมาก ถึงตอนนั้นยังเอากลับไปให้ต้าเหลืองกับลิงขาวกินได้อีกด้วย
ศพพวกนี้ช่วยให้สัตว์กลายพันธุ์แข็งแกร่งขึ้นมาก ดูจากที่ช่วงนี้เสี่ยวซวิ่นกับพวกมันพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วก็รู้แล้ว
ด้วยสายเลือดของลิงขาว พอถึงตอนนั้นมันคงแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วแน่นอน!
จัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว หยางปินก็หันไปมองยอดเขาฟู่สือ
“ไป ขึ้นไปดูกัน”
“อืม”
จากนั้นทุกคนก็ขี่สัตว์พาหนะบินขึ้นไปบนยอดเขาฟู่สือ
เพราะภูเขาไฟระเบิด บริเวณยอดเขาจึงกลวงโบ๋ ด้านล่างมืดสนิท มีไอร้อนลอยขึ้นมาไม่ขาดสาย
หยางปินเปิดใช้เนตรหยั่งเห็น มองสำรวจด้านล่างรอบหนึ่ง เมื่อไม่พบอันตรายจึงพาทุกคนขี่สัตว์พาหนะบินลงไป
ยิ่งบินลงไป อุณหภูมิก็ยิ่งสูงขึ้น
โชคดีที่ทุกคนแข็งแกร่ง จึงไม่ได้รับผลกระทบมากนัก
ในที่สุด หลังบินลงไปอีกหลายนาที พวกเขาก็มาถึงบริเวณกึ่งกลางภูเขา หยางปินโบกมือส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุด
“ทางเข้าอยู่ตรงนั้น!” หยางปินชี้ไปยังห้วงมิติที่บิดเบี้ยว ซึ่งอยู่ไม่ไกลเบื้องหน้า